Elvis Costello voelt zich weer jong 18 UIT ETEN MUZIEK-3 Nieuwe cd North - uit pijn geboren tjes zijn ge garneerd met dunne reep jes radijs, schijfjes ge bakken appel en hebben een dressing van honing met kummel. Een heel ver fijnd voorge recht. We eten k la carte, hoewel het menu van 29,50 met Carpaccio van Noorse zalm, Gebak- ken runder- entrecöte met een uien duxelle en rode wijnsaus, gevolgd door Crème brülée van honing en zoethout, gebrand met rietsuiker en geserveerd met vanille room ijs, beslist niet te versmaden is. Evenmin als het Snoepmenu 34,00), samen te stellen uit voor- en nagerechten, of het Surprise menu 37,50). Maar we gaan door met de Prent Special, een gerecht van (gefileerde) Zeeduivel met gerookt spek en een saus van knoflook, tijm en olijven 26,50) en Gebakken tamme eendenborst en een geconfijt eendenboutje met een coulis van rabarber en perziken 18,75). Van de wijnkaart, die wijnen tot over de 350 euro herbergt, kiezen we een van de St. Emilions, een Chateau Beauséjour 34,50). Het Prentenkabinet, Culinair Etablissement, Kloksteeg 25, Leiden, Tel.: 071-512 66 66 Ambiance: statig Menukaart: verfijnd Personeel: professioneel Keuken: goed Prijs/kwaliteit: redelijk Het smaakt allemaal uitstekend, de ambian ce is prettig en de avond wordt per fect met een fantas tisch nage recht als de Carrousel van fram bozen 9,00). Op een platte kletskop ligt een mooie por tie frambo- zenbavarois op basis van Mascar pone, afgedekt met weer een kletskop, waarop een toefje fram bozensorbetijs ligt en daarboven op opnieuw zo'n knapperige kletskop met framboosjes en slagroom op de top. Een heerlijk glaasje dessertwijn maakt de smaakpapillen nog soepeler. Het kaasplateau met een mooi palet van kazen, gecombineerd met ei gengebakken tomatenbrood en een glaasje oude port is evenmin te versmaden. En om het hele maal af te maken nemen we bij de koffie die hier traditioneel met zoete hapjes wordt geserveerd een digestief. Als besluit van een toch wel perfecte avond. tekst: Sarah Hofman foto: Wim Dijkman Wanneer je na een copieuze maaltijd bijna 160 euro afre kent, moet je heel goed gegeten hebben en als het ware in de watten zijn gelegd. Want voor een bijzon dere avond tel je, als alles de prijs waard is, voor een keer eens wat meer neer. Zo'n avond beleefden we een tijdje geleden in Het Prentenkabinet aan de Kloksteeg. De herfstkou had nog niet zodanig toegeslagen dat we het apéritief niet buiten, op het tuinterras, konden nuttigen. Een rustige nazomeravond op een van de meest histori sche plekken van Lei den. Hoewel we Het Prentenkabinet onder het nieuwe bewind van Martin van der Ham al eens eerder bezochten, smaakten we nooit het genoegen het tuinterras te verkennen. Ook werd op deze plek de kwaliteit van het bedienend personeel in dertijd als 'wisselend' omschre ven, dus wilden we nu wel eens zien of daarin verbetering was ge komen. Het resultaat is in beide gevallen positief, al moeten eerlijkheids halve wat kleine missertjes niet onvermeld blijven. Op weg naar het tuinterras wordt de aandacht van de bedienende mevrouw na melijk afgeleid door gasten die juist binnen willen zitten, dus duwt ze ons de kussentjes van de stoelen in de hand onder het motto 'Zoek zelf maar een plaats je'. Dat kan in een eetcafé, dat kan nog net in een restaurant, maar dat kan niet in het Prenten kabinet. En we hoeven ook niet van dezelfde mevrouw te horen dat het op deze rustige avond zo'n jolijt is in de keuken, want dan zijn we benauwd dat de aan dacht voor de ge rechten verwatert. Onze angst is overi gens ongegrond en de rest van de avond worden we in de watten gelegd door een jonge dame die de hogere hotel school vast en zeker cum laude heeft af gelegd. Vriendelijk en behulpzaam be dient ze geruisloos en naargelang de avond vordert krij gen we steeds meer respect voor haar. Wilt u het voorge recht buiten eten en dan misschien de rest van de maaltijd binnen nuttigen? Natuurlijk kan dat. En hup, daar staat binnen al een tafel tje gedekt met nieuw linnen servet, een kan met vers ijs wa ter en nieuw mandje brood met botertje. Klasse! Wat het interieur van het Pren tenkabinet betreft, daar hoeven we niets meer over te vertellen, en over de kwaliteit van het voed sel af evenmin, die is onveran derd uitstekend. De salade van eendenborst 10,50) en de met geitehkaas gevulde loempiaatjes 9,75) doen het buiten op het terras, dat uitkijkt over een groot grasveld en mooie oude achterge veltjes, uitstekend. De loempia- Onze culinaire verslaggevers bezoeken wekelijks een restaurant of eetcafé in de Leidse regio. De eetgelegenheid wordt beoordeeld in zijn eigen (culinaire/prijs-) klasse. Als een restaurant op alle fronten slecht scoort, wordt het nog een keer bezocht om verzekerd te zijn van een afgewogen oordeel. door Theo Hakkert hij er beter uitziet dan toen hij 23 was. Foto: GPD Het is, zegt hij, verbazingwekkend dat hij nog rechtop staat. Elvis Costello nam met de liederencyclus North af scheid van zijn huwelijk - en hij bezingt zijn nieuwe geluk. De periode die hij achter de rug heeft, was er een van veel veranderingen en pijn. „Emotioneel ben ik nooit dieper gegaan dan op deze plaat." Kijk, daar loopt Elvis Costello. Zeer casual gekleed in een verkleurd T-shirt dat ooit paars moet zijn geweest. Het woord 'Brasil' op de voorkant valt nog net te lezen. „Even naar het zwembad. Ik ben zo terug." Het is maandagoch tend half tien. Buiten ligt Amsterdam er mooi bij. Drie kwartier later komt hij weer te voorschijn, in een zwart pak met knalrode stropdas. Schudt driftig handen, gooit links en rechts gordijnen open, zit toch zeker een halve seconde op de bank, springt op en schenkt zichzelf zowel een cola als een watertje in. „Nog koffie?" Wat een energie. „Ik voel me zeer bevoorrecht", concludeert hij een uur later. „Bevoorrecht dat ik al deze mooie muziek mag maken. Bevoorrecht dat ik nieuw geluk heb gevon den. Ik ben erg optimistisch." Vorig jaar kwam er een eind aan zijn huwelijk, na achttien jaar. En prompt hervond Costello zijn geluk. Hij ontmoet te jazz-zangeres en -pianiste Diana Krall. „Ik heb een pe riode achter de rug met veel veranderingen en met veel pijn ook. Zoals dat nu eenmaal gaat als een langjarige re latie tot een einde komt. Eigenlijk is het verbazingwek kend dat ik nog rechtop sta." September vorig jaar begon hij liedjes te schrijven die al ras samenhang gingen vertonen. „Ze kwamen voort uit één stemming. Op Nieuwjaarsdag heb ik de laatste twee teksten geschreven. Het was klaar. Je kunt wel eeuwig doorgaan." De songs zijn nu op cd verschenen onder de titel North. Het is de plaat waarop Costello afscheid neemt van zijn huwelijk en zijn nieuwe geluk bezingt. „Emotio neel ben ik nooit dieper gegaan dan op deze plaat. Dit is de enige plaat die ik ooit gemaakt heb die echt mooi moest zijn. En ik denk dat het een mooie plaat is.'" Het is zijn meest ingetogen plaat, zijn meest sobere. Niet eerder vertoonden de liedjes op een Costello-plaat zo'n samenhang, zowel muzikaal als tekstueel. Piano en stem, dat is de basis. Hier en daar aangevuld met drums en een staande bas, bespeeld door respectievelijk Peter Erskine en Mike Formanek, een strijkkwartet of een orkest van 48 musici. De vraag naar het genre is zinloos. Dit is geen pop, geen jazz en geen klassiek, maar van alle drie een niet na der te bepalen hoeveelheid. „Ik denk dat de term 'songcyclus' gerecht vaardigd is", zegt hij. Veelbeteke nend in dit verband is ook dat de liedjes werden opgenomen in de volgorde waarin ze werden ge schreven. De piano wordt be speeld door Steve Nieve, die al met Costello werkte op diens de buut My Aim is True uit 1977. In het verleden gingen Costello en Nieve al vaker als duo op tournee, wat bijvoorbeeld in 1996 leidde tot een prachtige cd-box met vijf live- ep's. Volgende maand doen ze Ne derland aan voor twee concerten. „In oktober heb ik, tijdens een tournee, in New York de eerste vijf liedjes opgenomen als demo's. Om te kijken wat ik had. Ik liet ze Steve horen omdat het pianolied jes waren. Ik wilde weten of hij er wat in zag. Daarna ben ik naar Eu ropa gegaan en heb de rest ge schreven. Op Nieuwjaarsdag heb ik de teksten geschreven voor When green eyes turn to blue en I'm in the mood again. Ik ben er van uitgegaan dat Steve uiteinde lijk piano zou spelen. Hij wilde niets liever." Elvis Costello vindt dat Op twee liedjes echter speelt Costello zelf piano. „In die twee gevallen was het samenspel tussen piano en stem zo delicaat dat ik het verlies van mijn slechtere spel voor lief genomen heb. De piano ebt en vloeit daar qua tempo met de stem mee. Ik weet zeker dat Steve de timing snel zal le ren tijdens de tournee. Steve is nu eenmaal een fantasti sche pianist. De rijkdom die hij meebrengt. Zijn emotio nele directheid zette me aan het denken over mijn eigen manier van liedjesschrijven. Toen we met The Imposters in Parijs speelden, speelde Steve ook het voorprogramma. Ik stond in de coulissen bewon- derend te kijken hoe open hij speelt, hoeveel hij van zichzelf durft te laten zien." Costello is een van de bezigste bijtjes uit de hedendaagse muziek. Hij speelt op alle borden. Vorig jaar de pop cd When I was cruel. „Mijn liefde voor rock 'n' roll ben ik nog lang niet kwijt." Hij liefhebbert met de Charles Mingus Orchestra en hij zou dolgraag werken met het Metropole Orkest. „Dat heb ik Gert-Jan Blom al zo vaak beloofd, want met het Metropole Orkest kun je alles spelen." Hij maakte pla ten met Anne Sofie von Otter en Burt Bacharach. Nu is er North, waarbij voor Still de samenwerking met het Brods- ky Quartet is hernieuwd. En eerdaags verschijnt balletmuziek van zijn hand. De muziek die hij schreef voor een balletversie van Shakespe are's A Midsummemights Dream. „Zonder zang. Het zal van de mensen vragen mij te zien in de rol van instrumentale componist. Het zal mij benieu wen. Het lijkt zo ijdel namelijk. Je krijgt er ook altijd zware kritiek op. Weer zo'n ou dere popster die zich zo nodig aan de klassieke muziek moet wagen. Omdat ze opeens gerespecteerd willen wor den. Nou, dat geldt dan niet voor mij. Ik ben altijd al gerespecteerd ge weest. Ik word sowieso al veel te se rieus genomen." Hij is van 1954. Volgend jaar komt Abraham langs. „Over leeftijd heb ik me nooit opgewonden. Ik heb het nooit echt leuk gevonden dat ik jong was. Als ik nu foto's zie uit de tijd dat ik pakweg 23 was, dan voel ik me nu jonger dan toen. Jonger dan tien jaar geleden ben ik so wieso. Ik neem altijd vrij op mijn verjaardag. De koningin van En geland heeft twee verjaardagen, het minste wat ik kan doen is één dag snipperen." Elvis Costello Steve Nieve: 13 oktober Doelen Rotterdam, 14 oktober Pepsi Stage Amsterdam

Historische Kranten, Erfgoed Leiden en Omstreken

Leidsch Dagblad | 2003 | | pagina 3