Sport Den Bakker kan indelijk winnen Ik kan mezelf niks verwijten Na zege op Haarhuis droomt Ivanisevic al van het ultieme Sparta wil Taument Ajax polst Tahamata BANDAG 28 JUNI 1999 991 17 ILLEM SPIERDIJK, 071-5356464, PLV -CHEF JANET VAN DIJK, 071-5356463 Wat in het voorseizoen steeds net niet hikte, lukte nu wel' e wielrenner zonder winnaarsbenen bezat gisteren in finale van het Nederlands Kampioenschap voor de irandering eens 'superpoten' en dat leverde hem een lbegeerd rood-wit-blauw tricot op. Maarten den Bak- t (30) is sinds zijn profdebuut in 1990 uitgegroeid tot ;n coureur die in belangrijke wedstrijden lang kan con- ïrreren met de wereldtoppers. Maar met de eindstreep zicht ontbrak het hem aan vernuft, killersinstinct of as hij in het belang van de ploeg gedwongen de kansen in een gedemarreerde ploeggenoot te verdedigen. Be- ndde de inwoner van Heenvliet 'per ongeluk' wél aan kop van de strijd, dan wist hij zich bij gebrek aan irinterskwaliteiten op voorhand geklopt. ILPEN FRED SEGAAR steren verliep de wedstrijd als de boerenzoon dat in zijn ooiste dromen niet had dur- n hopen. Met het uitvallen n Michael Boogerd raakte hij liswaar een ploegmaat, maar ;elijkertijd ook een concur- nt kwijt. Boogerd had zijn men gezet op een derde ach- eenvolgende nationale titel, aar de renner van wie ieder- n verwacht dat hij in de Tour France bij de eerste drie ein- *t, stapte halverwege af en >ot zonder verklaring de deur n de bus. De Hagenaar legt ndaag, als de Tour-ploeg van de Rabobank zich in Eindhoven presenteert, uit of het hem aan de vereiste vorm ontbreekt of dat hij zich wenste te sparen. Op het moment dat Boogerd zich omkleedde, stegen de kan sen van Den Bakker. Toen in de voorlaatste ronde de verrassend sterkte Raymond Meijs op de Piemert wegspong en Patrick Jonker attaqueerde, voelde Den Bakker aan dat voor hem het moment was gekomen. De renner sprong naar het achterwiel van Jonker en daar eenmaal aangekomen, besloot hij voluit door te rijden naar de finish. Ruim een half uur later kon hij zijn armen in de lucht steken. Servais Knaven (TVM) werd achter hem nog tweede en Raymond Meijs bekroonde een gedurfde wedstrijd met een derde plaats. Den Bakker reageerde ingeto gen op zijn derde nationale ti tel, precies zoals in 1989 (ama teurs) en 1996. „Dit is de mooi ste van de drie, een bekroning op een heel goed voorseizoen." Den Bakker is geen uitbundig type. Bescheiden, vriendelijk, rustig, bereid zich onderge schikt te maken aan het belang van de ploeg en daardoor hoog gewaardeerd in de Rabobank- ploeg. Van Den Bakker nooit een onvertogen woord, al had hij gisteren zo zijn bedenkingen over de tactiek van zijn team, dat besloot in een vroeg stadi um de concurrentie af te mat ten. „Ik plaatste daar mijn vraagtekens bij. Het was een beetje voorbarig. Wij kregen daardoor wel wat renners voor aan mee, maar er zaten ook en kele jongens van TVM bij. Bo vendien voelde ik me half koers niet zo goed. Ik dacht nog: ik ga hier vandaag geen kampioen worden. Ik heb besloten me een beetje te verschuilen en tot Maarten den Bakker veegt het zweet van zijn gezicht na het behalen van het Nederlands kampioenschap wielrennen op de weg. de finale te wachten om iets te ondernemen. Ook al hadden we dan geen rood-wit-blauwe trui in de Tour gehad. Ik had een van de jongens van TVM de titel best gegund. Maar ze had den vandaag de pech dat ik in de finale erg goede benen had." Zijn afwachtende tactiek bracht hem een kampioenstrui die volgens Den Bakker 'veel meer gewicht heeft' dan zijn drie jaar geleden gewonnen tri cot. „Toen zat het Nederlandse wielrennen in een dal. Nu zijn we duidelijk op de weg terug. Het is daardoor mooier dan toen om dit shirt te dragen. Of het iets extra's geeft? Ach, straks in de Tour komen renners van andere ploegen even naar je toe Hollandse eiland waar hij is ge- om je te feliciteren en je naam boren, en keerde snel terug. In wordt wat vaker genoemd door 1998 nam hij een ingrijpende de speaker, maar verder veran- beslissing: een andere outfit, derter niet zo veel." nieuwe collega's en Theo de Den Bakker is in rust gerijpt Rooy bij Rabobank in plaats bij TVM, waar hij zes jaar bleef, van Cees Priem bij TVM. Twee jaar geleden verhuisde hij Dit voorjaar werd hij achter naar België, maar Den Bakker Michele Bartoli tweede in een miste Voorne-Putten, het Zuid- door sneeuw en hagel geteister- witser Manta stuurt oud-Wimbledonkampioen Krajicek in vijf sets weg NDEN RENÉ VAN HATTUM kan mezelf niks verwijten", gt Richard Krajicek. Hij is net Wimbledon geknikkerd, veet parelt nog na. Ik kan me- If niks verwijten? Even het ötitieblok erbij. 'Begin vijfde tt, Krajicek is van 0-2 terugge- men tot 2-2. Manta maakt el heel eenvoudig 1-0. Begint ajicek niet te ontspannen aan vijfde set?', staat er. 'Direct |eak naar 0-2!,' staat er vervol- ns. Hoezo ik kan mezelf niks kwijten? (Richard Krajicek, nummer f van de tenniswereld, Winv pdonkampioen in 1996, ko- ng van de grasservice, deed kerdag niet wat een Becker in n partij wel deed: terugvech- h. Krajicek ontspande. 'Hé hé, 2, gelukkig, even ademhalen' pet hij hebben gedacht. Hoe- lik kan mezelf niks verwijten? Richard Krajicek verspeelde kerdag een kans om Wimble- |n nog een keer te winnen. De kt van het deelnemersveld, en (oral de toppers, allemaal be- jcht voor zijn machtige servi- lachten zich een kriek. Kraji- k eruit voor de tweede week, karin veel regen wordt voor- eld en zijn services nog ge- larlijker zouden worden. Wel eens eerder gehoord van [renzo Manta? Vier jaar gele- |n speelde hij een bijrol in het bvis Cup-duel Zwitserland - pderland. Mare Rosset was blesseerd geraakt en Manta pcht invallen. Zwitsers talent, jette het. Krajicek timmerde |m van de baan. Manta bungelde toen rond de prhonderdste plaats op de preldranglijst. Hij moest zich rige week als sub-sub- btopper (196-ste) via wat lollenvelden elders in Londen n weg naar Wimbledon slaan, g veel was hij sinds 1995 niet [geschoten. Twee jaar geleden gaf hij er Ofs bijna de brui aan als prof. pt is dat zijn vader, oud-Davis kp-speler, hem achter zijn pek aanzat, anders gaf hij nu nnisles in Winthertur. In pats daarvan speelt hij in de krde ronde van Wimbledon ten Gustavo Kuerten, net als [ajicek enkelvoudig Grand iwinnaar. Tot zaterdag sprak Lorenzo anta nooit meer dan één ver- iggever tegelijk. De vraag was :evast waarom hij het bleef oberen. Hij verdiende dit jaar ig geen 35.000 dollar, ver- ledelijk niet eens voldoende zijn onkosten te dekken. Nu eg een persleger of dit het iogtepunt uit zijn zevenjarige •pbaan was. „Absoluut", |dde het antwoord. /lisschien kon hij nog wat Idere hoogtepunten noemen? ivel, hij had zich een keer ge- 'alificeerd voor het toernooi Milaan. Drie jaar geleden ,s het ook gelukt om Wimble- >n te halen maar verloor hij eet. Verder staan er wat 'artfinales in Challenger toer nooien op zijn erelijst. Dat was het wel. Én o ja, eind vorig jaar kon hij twee maanden niet ten nissen door een schouderbles sure. Er stroomde te weinig bloed door zijn hand. Daardoor kon hij zijn racket een paar we ken niet vasthouden. Maar dat was allemaal over. Honderden verslaggevers sprak Richard Krajicek in de loop van zijn imposante loop baan. Die tekenden verhalen op over Wimbledon winnen. Za terdag zei hij dat hij na die 2-2 dacht: „Hij slaat geen return meer in, dus als ik rustig blijf, breek ik hem vanzelf wel. Hij had tenslotte twee sets geen bal teruggeslagen." Misschien, zo gaf hij zijn verbaasde gehoor toe, had hij in die derde en vier de set wel wat moeten experi menteren met zijn opslag. „Maar dat is achteraf praten. Hij sloeg geen bal terug die sets en dan doe je dat niet." Daarom durfde Krajicek in de cruciale games in de vijfde set niet meer te variëren met zijn opslag, toen Manta plots alle backhandreturns snoeihard langs hem joeg. „Misschien had ik naar zijn lichaam moeten serveren. Maar door die derde en vierde set was ik lui gewor den. Daardoor had ik geen ver trouwen om bijvoorbeeld op matchpoint tegen op zijn li chaam te serveren. Dan ver trouw je op je favoriete servi ce." Die slaat Krajicek liefst met veel effect ver naar buiten. Die ballen sloeg Manta in de vijfde set keer op keer keihard terug. Eerst drie keer bij 0-1 en nadat Krajicek bij 4-4 weer langszij was gekomen, nogmaals vier keer bij 4-5. „Hij ging er ge woon voor", zei Krajicek. „Na die 2-2 in sets moet hij hebben gedacht: ik moet er gewoon voor gaan, aan dat voorzichtige gedoe heb ik niks. Op gras kan dat goed uitpakken." Bovendien had de man met één van de machtigste services ter wereld met verbazing geke ken naar de tweede opslag van zijn onbekende opponent. „Hij sloeg zijn tweede service ook dik boven de 100 mijl per uur. Vol risico. Hij ging er gewoon voor." En toen zei Krajicek het: „Ik kan mezelf niks verwijten". Dat verdween in veel notitie blokken. Met een vet vraagte ken erachter. LONDEN RENE VAN HATTUM Krajicek in opperste vertwijfeling tijdens zijn partij tegen de Zwitser Manta. Paul Haarhuis is nooit het grootste tennistalent geweest dat Nederland heeft voortgebracht: ver moedelijk wel de grootste schaker op de tennis baan en een van de vasthoudendste spelers. Bo vendien een van de grootste liefhebbers van het spel. Hij beleefde zijn tiende Wimbledon. Kwam naar Londen met negen gewonnen Wimbledon- partijen en negen verloren partijen. Op zijn 33- ste is de stand 11-10. „Degelijk", noemde Goran Ivanisevic hem. De Kroaat schakelde met 7-6, 6-4 en 7-6 Haarhuis uit. In de sets wankelde Ivanisevic een paar keer, in de tiebreaks nooit. Maar weer was het een duel met pijn en moeite geweest, zoals al zijn duels met Haarhuis zijn. „Als ik tegen Paul mijn hoofd verlies, dan verlies ik ook de wedstrijd." Dat gebeurde Ivanisevic in de elf eerdere ont moetingen al zeven keer. Ook al had Haarhuis de laatste keer, bij de US Open vorige zomer, in drie sets het hoofd gebogen, toch zag Ivanisevic tegen de eerste ontmoeting op gras op. Natuurlijk had hij het voordeel dat de grote serveerders op gras- banen hebben, maar Haarhuis bleef Haarhuis. „Maar ik ben meer geconcentreerd dan ooit en speel beter dan ik ooit heb gedaan in de eerste Wimbledonweek," verklaarde de Kroaat zijn ze ge- Ivanisevic sloeg twintig aces. „Twintig maar?", zei Haarhuis. „Het leken er veel meer. En dat zegt nog niet alles; hij sloeg nog wel vijftig services waar ik alleen mijn racket even tegenaan kreeg." Paul Haarhuis werd niet weggespeeld. Hij kreeg zelfs kansen op meer dan een nederlaag in drie sets. In de derde set kwam hij met 3-0 voor en kreeg hij kansen op 4-0. De kansen die hij foto anp kreeg, sloeg hij tegen de netband, of een centi meter naast de lijn. „Zo ging het in Rosmalen en Halle ook. Ik zit er tegen deze jongens steeds te genaan, maar mis dan net dat kleine beetje. Maar tegen die jongens in de eerste en tweede ronde heb ik heel veel over." Ivanisevic is volgens Haarhuis' coach Alex Reijnders de man voor wie opnieuw iedereen in Londen op moet passen. De Kroaat deed geen moeite om de favorietenrol te weerleggen. „Ik denk zelfs dat de mensen hier maar twee mensen liever zien winnen: Tim Henman en Greg Rusedski. Daarna gunnen ze het mij het meest. Dat voel ik aan de steun die ik krijg op de baan. Waarom ik die krijg? Omdat ze medelijden met mij hebben, omdat ik al drie keer de finale heb verloren." Nu hij zijn wapen terug heeft, gelooft hij er weer volop in, dat hij de droom die drie keer in de finale stuk spatte eindelijk uit kan dromen. Begin mei in Hamburg zei hij nog dat hij serveer de als Anna Kournikova. „Maar nu serveer ik weer als Goran", zei hij zaterdag. In de volgende ronde treft hij Todd Martin, geen leuk duel, wel veel aces vermoedelijk. Dat het Londense publiek het misschien leuk zou vinden als Boris Becker het toernooi voor de vierde keer zou winnen, bestreed Ivanisevic niet. „Boris kan schade aanrichten", zei hij in zijn steenkolenengels. „Maar dat hij van Hewitt wint, zegt niet veel. Die is nog jong, moet nog leren op gras te spelen. Becker niet. Op gras weet je nooit wat gebeurt. Eén, twee fouten en je hebt ineens twee breakpunten, die uit lucht komen vallen. Dat weet Boris en dat weet ik ook." Hoe het met Boris Becker zit zal de vierde ron de uitwijzen. Beckers volgende tegenstander is Patrick Rafter. Niet onervaren op gras en ook tweevoudig Grand Slamkampioen. de Waalse Pijl en toonde hij zich in Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Goldrace. In Gul pen plooide de wedstrijd zich eindelijk eens in zijn voordeel en sloeg hij op het juiste mo ment toe. „Wat in het voorsei zoen steeds net niet lukte, lukte nu wel. Het is en prachtige be kroning." ROTTERDAM/BRUSSEL GPD Sparta heeft serieuze belang stelling voor Gaston Tau ment. De Kasteelclub heeft bij het makelaarsburo Sport- Promotion van Rob Jansen, dat de voormalige rechtsbui ten van Feyenoord begeleidt, geïnformeerd naar de moge lijkheid om hem bij Ander- lecht los te weken. Een transfer naar een Ne derlandse club zou voor Taument (28) het einde be tekenen van twee frustreren de en teleurstellende jaren in het buitenland. Na zijn ver trek bij Feyenoord kwam de Hagenaar terecht bij Benfica, waar hij onder trainer Grae me Souness op de bank be landde. Via Arie Haan kwam hij vorig jaar bij Anderlecht terecht, maar daar is zijn si tuatie na het ontslag van Haan verslechterd. Taument stond maanden niet meer in de basis, zat zelfs niet op de bank en bracht in april een vergeefs bezoek aan New castle United. Tot overmaat van ramp heeft hij afgelopen weekein de te horen gekregen dat hij vandaag niet welkom is op de eerste training van het nieuwe seizoen. Bij Ander lecht is oud-Feyenoorder Pe ter Ressel, technisch advi seur van het bestuur, bezig een oplossing te vinden voor Gaston Taument. Hij wil met het bestuur van Sparta graag om de tafel gaan zitten om een overgang van de vleugel spits te realiseren. Taument zou bij Sparta de opvolger moeten worden van Dennis Krijgsman, die naar Fortuna Sittard is ver huisd. AMSTERDAM GPD Simon Tahamata keert mo gelijk terug bij Ajax. De Am sterdamse club heeft de 43- jarige ex-international op het oog voor een trainersfunctie in de jeugdopleiding. Taha mata, die de laatste vier jaar jeugdtrainer bij Standard Luik was, heeft een aanbie ding van Ajax in beraad. Tahamata was van 1976 tot 1980 de populaire linker spits van Ajax. Daarna ver huisde hij naar België, waar hij onder meer voor Stan dard Luik speelde. Thans is bij die club zijn verhouding als jeugdtrainer met hoofd coach Tomislav Ivic verre van optimaal. Het defensieve spel dat Ivic voorstaat, is vol gens Tahamata een slecht voorbeeld voor de jeugd.

Historische Kranten, Erfgoed Leiden en Omstreken

Leidsch Dagblad | 1999 | | pagina 17