Ik heb Thomas Moore vermoord' Zes mensen zijn dit jaar in Leiden op gewelddadige wijze om het leven gebracht. Ben triest record. Een aantal raakte bij schietpartijen gewond. Leiden moordstad? Volgens de Leidse recherche scoort de stad verhoudingsgewijs veel hoger dan Amsterdam. Per 10.000 inwoners zit Leiden tegen het gemiddelde van New York aan. Het effect is ernaar. P. van Dusseldorp, die in 1991 vier recherchebijstandsteams leidde: „Je merkt dat de laatste aanslagen en moorden veel minder stof doen opwaaien dan de eerste. Dat is treurig omdat de waarde van de samenleving toch is af te lezen uit de wijze waarop met moorden wordt omgegaan. Op het moment dat min of meer de schouders worden opgehaald, is er iets mis". De recherche heeft volgens Van Dusseldorp en adjudant A. Veldmaat nog geen last van gewenning. „We pakken alles nog aan. De frustratie zou pas komen als we vanwege onderbezetting boeven moeten laten lopen, terwijl we weten dat ze te pakken zijn". Resultaat: tot begin december boekte de Leidse recherche (15 rechercheurs en 7 coördinatoren) liefst 8820 overuren, ongeveer een jaar werk voor tien politiemensen. De onderzoeken naar moorden en pogingen daartoe zijn vaak erg tijdrovend en arbeidsintensief. En niet altijd hebben ze resultaat. Zo loopt de dader van de zogenaamde 'balpenmoord' in de Witte Rozenstraat nog vrij rond. Deze zaak veroorzaakte veel onrust vanwege de gruwelijke doodsoorzaak. Het slachtoffer kreeg een balpen door het oog in de schedel gedrukt. Wel resultaat had het onderzoek naar de Langegracht-moord. Dertig rechercheurs hebben aan deze zaak gewerkt. Na een kleine maand werd een 23-jarige Zwitser gearresteerd die in Noordwijk verbleef. De man is in augustus veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar. Een reconstructie van het onderzoek. Moorden en aanslagen in Leiden De eerste schietpartij van dit jaar werd aan getekend op 21 januari. Na een ontmoeting in café De Beurs op de hoek van de Volmo lengracht en de Oude Singel werd de 34-ja- rige Leidenaar I. Azier doodgeschoten. Dat gebeurde door een 32-jarige Leidenaar. Het betrof een afrekening voor een steek partij in 1988 op de Herenstraat. De ver dachte werd schuldig bevonden aan moord met voorbedachte rade en is veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf. Op 26 februari werd in een woning aan de Langegraclit het lijk gevonden van de stu dent Thomas Mare Moore. Hij bleek al in december vermoord. De politie hield een 23-jarige Zwitser aan, die later werd veroor deeld tot een celstraf van vier jaar. Op 28 april werd Leiden opgeschrikt door een schietpartij met fatale afloop op de Beestenmarkt. Aanleiding zou een ruzie om een parkeerplaats zijn. Tot op de dag van vandaag doen evenwel geruchten de ronde over een afrekening in de drugswereld. De 27-jarige Leidenaar P. de Kleijn werd hierbij om het leven gebracht. Een 24-jarige inwo ner van Utrecht werd veroordeeld tot acht jaar cel vanwege doodslag. Eind mei werd in haar woning aan de Witte Rozenstraat het levenloze lichaam aange troffen van de 53-jarige Mary Terwiel-De Meijere. Na sectie op het lichaam werd ge constateerd dat de vrouw is vermoord met een balpen die door het oog in de schedel is gestoken. Nooit eerder is in Nederland ie mand op een dergelijke gruwelijke wijze ge dood. De politie heeft nog altijd geen spoor in deze zaak. Op het woonwagenkamp aan het Trek vaartplein werd op 16 juni een 64-jarige Leidenaar zo mishandeld door zijn zoons (30 en 32) dat hij aan zijn verwondingen overleed. Het slachtoffer was eerder door de politie verhoord vanwege vermeende on tucht met de dochter van een van de ver dachten. Tijdens de rechtszitting bleek dat de vader twintig jaar terreur had uitgeoe fend op zijn gezin. De zoons moesten vier de gevangenis in. De baas van een Turkse kroeg aan de Nieu we Beestenmarkt werd op 12 september be schoten in zijn café. De schutter vuurde dwars door de ruit een aantal schoten af. Het slachtoffer raakte gewond. De 28-jarige eigenaar van Köylü was in oktober 1990 al eerder beschoten toen hij in zijn auto naar het Levendaal was gelokt. Hij zegt geen idee te hebben waarom hij tot tweemaal toe het doelwit was van aanslagen. De politie kon geen verdachten aanhouden. 12 oktober was de nacht van de Bosrode- moord. De 35-jarige Willem Comelisse uit Leiden werd neergestoken en overleed aan zijn verwondingen. Tot nu toe zijn geen tips bij de politie binnengekomen die in de rich ting wijzen van een mogelijke dader. Eveneens in een kroeg aan de Nieuwe Bees tenmarkthad in november een schietpartij plaats. Hier werden eigenaar Visser van café 't Centrum en zijn vrouw neergeschoten. Aanleiding voor de schietpartij was een ru zie twee dagen eerder. De politie pakte een 34-jarige Leidenaar op. Hij zit nog vast in afwachting van zijn vonnis. De man is al ettelijke malen eerder in de cel terechtgekomen wegens diverse geweldsde licten. Zware misdaad in Leiden houdt gelijke tred met New York Een steekpartij aan de Bosrode kostte in oktober het leven aan een 35-jarige Leidenaar. Ondanks intensief speurwerk is de politie geen stap verder in deze zaak. foto hielco kuipers messtreek in de hals. Hierbij wordt nage gaan in hoeverre deze oud-verdachten be trokken kunnen zijn bij dit misdrijf. LEVENSLOOP De recherche boekt het grootste succes bij het onderzoek naar de levensloop van het slachtoffer. In eerste instantie wordt duide lijk dat hij afkomstig is van de Filippijnen en dat hij als student een soort zwervend bestaan leidde. Hij studeerde vanaf 1987 aan de Webster Universiteit in Leiden, maar was daarmee eind 1990 gestopt. Daarmee wordt Webster het eerste aanknopingspunt. Docenten en studenten worden onder vraagd. Dat levert niet al te veel op, behalve de wetenschap dat Moore heeft gewerkt voor een architectenbureau in Engeland en een tijdje in Saudi Arabië heeft gebivak keerd. Verder zou hij in Nederland als con tactpersoon fungeren voor bouwprojecten. Daarmee gaat de politie verder aan de slag. Dan blijkt, onder meer uit onderzoek in Moore's woning, dat hij een verwoed ama teur-fotograaf was. Er wordt een reeks ero- tisch-getinte reportages aangetroffen van mannen en vrouwen. Uit het onderzoek komt vast te staan dat Moore bi-seksueel was en dat hij zijn modellen vaak betaalde voor het poseren. Verder blijkt dat het niet bij fotograferen bleef; het slachtoffer tracht te zijn modellen het bed in te praten, soms betaalde hij hen daarvoor. HET MOTIEF Enerzijds stuit de politie hiermee op een motief: die oneerbare voorstellen kunnen immers verkeerd zijn gevallen bij iemand. Anderzijds bemoeilijkt dit gegeven het on derzoek. De mensen op de foto's schamen zich veelal te erkennen dat ze seks hebben gehad met het slachtoffer. Alle modellen worden een voor een ont boden op het bureau. Vaak weten zij wel weer namen van anderen die voor Moore werkten. Zo stuit de politie op de naam van een 22-jarige Leidenaar die in het weekein de van 2 en 3 maart wordt ontboden op het bureau. Gewoon een routine-verhoor als getuige. De man geeft een opmerkelijke verklaring af. „Hij wist ons dingen te vertel len die alleen de dader kon weten. Onder meer over omstandigheden in de flat. Daar om is hij na overleg met de officier vastge zet", aldus Van Dusseldorp. Terwijl de rest van het bijstandsteam ge woon doorgaat met het onderzoek, wordt een aantal rechercheurs vrijgemaakt voor het verhoren van de verdachte. De man ontkent halsstarig iets met de moord te ma ken te hebben. In de woning van de Leide naar wordt huiszoeking gedaan. Er wordt niets belangwekkends gevonden. De ver dachte geeft ook aan een alibi te hebben, maar wordt gehinderd door het feit dat de moord al lang geleden is begaan. Degenen bij wie hij zou zijn geweest, kunnen zich niet meer exact herinneren op welke dag en om hoe laat de verdachte bij hen is geweest. DE DADER Inmiddels is het recherche bijstandsteam bijna klaar met de gesprekken met de foto modellen. Allen zijn getraceerd, op één na. Dat is een of andere Zweed die eind 1990 is gesignaleerd in het gezelschap van Moore. De politie slaagt er niet in de identiteit te achterhalen van die buitenlander. Maar als een geschenk uit de hemel komt de man, die geen Zweed maar een Zwitser blijkt te zijn, dinsdag 12 maart om half tien 's och tends het bureau binnenwandelen. „Ik heb Moore vemoord", luidt kortweg de mede deling. De man geeft aan in de krant te heb ben gelezen over het onderzoek naar de zaak en wroeging te hebben. De recherche is er dan nog heilig van' overtuigd dat ze de dader al lang in de cel heeft zitten en gaat omzichtig te werk met de verklaring van de Zwitser. Maar in de loop van de dag spuit hij een reeks details die alleen de dader kan weten. Zo meldt hij wat Moore en hij de avond van de moord hebben gedronken. Van de genoemde drank zijn inderdaad sporen aangetroffen in glazen die op de tafel stonden, 's Avonds bestaat voldoende aanleiding de Zwiter vast te houden De 22-jarige Leidenaar wordt op vrije voeten gesteld. Nog altijd is het de recherche een raadsel hoe de laatste aan de informatie kwam die hem zo verdacht maakte. Van Dusseldorp: „Hij kan het uit z n duim hebben gezogen en toevallig goed hebben gegokt, maar het kan ook zijn dat hij na het misdrijf nog in het appartement is geweest. Uit angst ver dacht te worden heeft hij mogelijk zijn mond gehouden". DE RECONSTRUCTIE Het onderzoek nadert zijn voltooiing. Bij huiszoeking in de woning van de Zwitser wordt een paar laarzen ontdekt waarvan de afdrukken overeen komen met die in Moor e's appartement. Op 27 maart, een maand na de start van het onderzoek, wordt een reconstructie in de woning van het slachtof fer gehouden. De Zwitser speelt hierbij het gebeurde na. Hiermee komt de ware toedracht vast te staan. Moore en de Zwitser ontmoetten el kaar in december 1990 op het politiebureau bij de vreemdelingendienst. De Zwitser is op zoek naar een baantje en Moore. die graag pocht over zijn connecties, zegt wel een manier te weten om aan geld te komen. Hij spreekt af met de verdachte, ze gaan sa men de stad in en drinken een flinke borrel. Daarna gaan ze naar de Langegracht waar Moore voorstelt wat foto's te maken. Daarbij wordt hij handtastelijk en bedreigt de verdachte. Die verweert zich, maar doet dit zo radicaal, dat Moore om het leven komt. Uit het onderzoek is trouwens naar voren gekomen dat het slachtoffer in het verleden is misbruikt door mannen. Dit zou zijn ge beurd in Saudi-Arabië. Het vormt mogelijk een verklaring voor zijn afwijkende seksuele gedrag. DE VEROORDELING De rechter doet uitspraak op 22 augustus 1991 en veroordeelt de Zwitser tot een ge vangenisstraf van vier jaar, vanwege dood slag. De officier had zes jaar geëist. De zaak lijkt geheel afgerond en toch zit de politie met een aantal onopgehelderde details. Zo is daar de al eerder aangehaalde vraag hoe de in eerste instantie verdachte Leide naar aan zijn gegevens kwam. Verder is een aantal spullen verdwenen uit de woning. De Zwitser werkte volledig mee bij het onder zoek, erkende de meest uiteenlopende za ken maar ontkent pertinent iets uit de wo ning te hebben ontvreemd. De politieman nen Veldmaat en Van Dusseldorp vragen zich af waar die spullen zijn gebleven. „Dat intrigeert ons ook. Maar de strafbaarheid van diefstal was te klein om er verder op in te gaan. het was gewoon niet boven water te krijgen". Dinsdag 26 februari meldt zich een man op het politiebureau die vertelt de eigenaar té zijn van een appartementencomplex aan de Langegracht. De huisbaas heeft sinds de cember niets meer vernomen van een van zijn huurders. De surveillancedienst rijdt met hem mee. Bij het adres aan de Langegracht wordt aangebeld, de deur blijft gesloten. Gezien de duur van de vermissing wordt met toe stemming van de verhuurder de voordeur geforceerd. De agenten en de huisbaas deinzen terug van een doordringende lijk lucht die hen uit de woning tegemoet komt. De agenten gaan naar binnen waar ze een levenloos lichaam vinden. Bij het lijk ligt een mes. De agenten slaan alarm en zorgen dat niemand het pand binnen kan. Snel daarop komen de technische recher che en de lijkschouwer ter plekke. Met pers- luchtmaskers van de brandweer wordt een eerste onderzoek uitgevoerd. De lijkschou wer constateert onnatuurlijk overlijden. Het lichaam van het slachtoffer, dat in vergaan de staat van ontbinding verkeert, vertoont sporen van slagen en een messteek in de hals. In de tussentijd is de officier van justitie geïnformeerd, die een recherchebijstands team formeert. De Leidse recherche heeft al lang gezien dat de oplossing van deze zaak een flinke tijd in beslag gaat nemen. „Het delict was al zo lang geleden gepleegd en het eerste sporenonderzoek wees Uit dat er geen gegevens waren die ons rechtstreeks naar een dader zouden leiden", herinnert Veldmaat zich. HET BUURTONDERZOEK Het recherche bijstandsteam, waarin onge veer dertig man uit het arrondissement Den Haag zitten, komt voor de eerste keer bijeen op woensdag 27 februari. De leden krijgen foto's en videobeelden te zien die zijn ge maakt in het appartement waarin het slachtoffer is gevonden. Dezelfde dag wordt in het gerechtelijk laboratorium in Rijswijk sectie verricht op het lijk. Een dag later wordt het lichaam begraven, zonder familie of kennissen. Op dat moment staat zelfs nog niet vast dat het .werkelijk gaat om de huurder van het appartement, Thomas Mare Moore. Het lichaam is immers onher kenbaar verminkt. Het bijstandsteam richt zijn aandacht in middels op een aantal 'speerpunten'. Zo is er een buurtonderzoek. In de naaste omge ving wordt mensen gevraagd of hen dingen zijn opgevallen. Verder worden de eerste stappen ondernomen om een beeld te krij gen van het slachtoffer. Wat deed hij zoal, wie waren zijn kennissen? Doel hiervan is een motief te vinden voor de moord. Verder gaat een aantal politiemensen aan de slag met de sporen die zijn gevonden op de plaats van het delict. Speciale aandacht ging uitaard uit naar het mes, dat naast het lijk was gevonden. Ten slotte wordt lande lijk bekeken of er figuren bekend zijn die eerder mensen hebben vermoord met een een afrekening? De dader werd gepakt en tot 8 jaar cel- foto hielco kuipers Op de Beestenmarkt werd een 27-jarige Leidenaar doodgeschoten. Een ordinaire ruzie of straf veroordeeld.

Historische Kranten, Erfgoed Leiden en Omstreken

Leidsch Dagblad | 1991 | | pagina 25