Leiden Te weinig geld voor een opknapbeurt Slaaghwijk Leidenaar Jan Kriek schilderde tien 'Rembrandts' in één jaar Een gevoel van welbehagen Bomenbrand heeft alleen symbolische waarde Zateraag b JPi P"1DP! 1991 Redactie 071 161418 KAREI. BERKHOUT JANET VAN DUK EMIEl. FANGMANN ROY KLOPPER lOMAN iEEFMANS ERNA STRAATSMA GERT VISSER (chef) WIM Eindredactie: NIEK FAAS Vormgeving: SIMON DE GRAAF 17 NIEUWSLIJN Agerbeek sluit jazz-jaar af Het trio van pianist Rob Agerbeek treedt zondag 29 december op in café Cheers. Met dit concert sluit de stichting Jazz on Sun- dau het jaar 1991 af. Op de bas speelt Harry Emmery en Ben Schreuder bedient het slagwerk. Vocale medewerking verleent Daisy Bell. Het concert begint om 15.30 uur in het café aan de Doelensteeg. De toegangsprijs bedraagt 10 gulden, leden van Jazz on Sunday loijgen een rijksdaalder korting. Bedrijfsverzamelgebouw in Stevenshof Er komt een nieuw bedrijfsverzamelgebouw op het bedrijfster rein bij de rijksweg in de nieuwbouwwijk Stevenshof. In het nieuwe pand kunnen elf bedrijven worden ondergebracht. Het is de bedoeling dat de ruimtes worden verhuurd aan onderhoiids- firma's zoals schilders, loodgieters, kleine aannemers en verwar- mings- en installatiebedrijven. Er worden 20 parkeerplaatsen aangelegd. Het pand, dat een oppervlakte krijgt van 3500 vier kante meter, wordt neergezet door Meyer Bouwinitiëring uit Lei den, VRIJE TIJD Postduivententoonstelling Postdui ven veren ing 'De Blauw- kras' organiseert op 28 en 29 december haar jaarlijkse post duivententoonstelling. De ten toonstelling start zaterdag om 16.00 uur in het gebouwtje aan het sportpark de Vliet, naast het zwembad. Nieuwjaarsconcert Het Fred Leeflang Kwartet treedt op nieuwjaarsdag op tij dens het nieuwjaarsconcert van de Birdlandtour in cafe De Tregter. Het concert begint om 21.30 uur. Rommelmarkt In buurthuis Groenoord aan de Pasteurstraat 23 wordt op vrij dagmiddag 3 januari tussen 14.00 en 15.30 een kinderrom melmarkt gehouden. Buurtkin deren van 4 tot 15 jaar verkopen er oude of zelfgemaakte spulle tjes. WBL moet grote financiële risico 's nemen LEIDEN. JANET VAN DUK De opknapbeurt van de flats in de Slaaghwijk brengt Wo ningbouwvereniging Leiden (WBL) aan de financiële af grond. Voor het groot onderhoud aan de flatwoningen wordt vijf miljoen gulden uit de reservepotjes gehaald. Eigenlijk is een veel groter bedrag nodig, maar door deze uitgave is de komende jaren al nauwelijks geld voor an dere zaken. De opknapbeurt van de Slaaghwijk zou het bestuur van de WBL heel wat minder hoofd brekens hebben gekost als het Rijk niet de subsidieregeling voor het opknappen van wonin gen had afgeschaft. Tot dit jaar vergoedde het Rijk 20 procent van de kosten van woningver betering. Per 1 januari wordt echter geen cent subsidie meer gegeven. De bezuinigingsmaatregel van het Rijk en de krappe finan ciële positie van de WBL heb ben vooral gevolgen voor de be woners van de Arendshorst en de Condorhorst. Voorlopig staan voor deze flatgebouwen alleen schilderwerk en tech nisch onderhoud op het pro- Dat blijkt uit de 'nieuwsbrief Slaaghwijk' van de WBL. Daarin wordt toegegeven dat de corpo ratie kans loopt 'door de armoe degrens te zakken'. Een wo ningbouwvereniging moet im mers reserves hebben om te genvallers op te vangen, en le ningen voor nieuwbouwprojec ten te kunnen afsluiten. „We nemen dus een groot risico", al dus de WBL. In andere wijken kan de ko mende jaren alleen het absoluut noodzakelijke gebeuren. „Dat hebben we er toch voor over om van de Slaaghwijk weer een plezierige wijk te maken", aldus de nieuwsbrief. gramma. De WBL wil echter ook graag de hallen afsluiten, zodat de flat veiliger en ruimer en lichter wordt. Vooralsnog is hiervoor geen geld. „We zullen ons uiterste best doen om toch nog middelen te vinden", schrijft de vereniging in de nieuwsbrief. De flats aan de Arendshorst en de Condorhorst komen pas aan de beurt als de werkzaam heden aan de maisonettes klaar zijn. Waarschijnlijk is dat in 1993. Dat was niet de bedoe ling, vertelt J. Bosboom van de bewonerscommissie van de Arendshorst. „De Arendshorst en de Condorhorst stonden bo venaan het rijtje. Maar er moet zoveel aan worden gedaan, dat de WBL het daarom maar uit stelt, denken wij. Misschien dat er over een paar jaar meer geld is". Dat vooralsnog geen geld is om de flat ingrijpend te verbou wen noemt zij 'uiteraard een te genvaller'. Vooral omdat de na bijgelegen flat aan de Buizerd horst, eigendom van woning bouwvereniging De Sleutels, wel verandert. „Die flat krijgt een heel ander aanzicht. Wij ko men in de verkeerde hoek te zit ten", aldus Bosboom. De werkzaamheden aan de Buizerdhorst beginnen binnen kort. Eigenaar De Sleutels wil van het er een duurdere service flat voor ouderen van maken. Volgens Bosboom gingen de plannen van Woningbouwvere niging Leiden voor de Arends horst ook in deze richting. „Maar die plannen zijn ook naar de toekomst verschoven", denkt Bosboom. De WBL was gisteren niet bereikbaar voor commentaar. De flats aan de Merendonk en Zijldonk worden eveneens op nieuw geschilderd. Ook aan deze gebouwen wordt tech nisch onderhoud verricht: de dakbedekking en het hekwerk worden gerepareerd, beton- schade wordt verholpen en de installaties worden aangepast. De helft van de vijf miljoen wordt besteed aan de Sperwer horst en de Reigerhorst, waarin De ingrijpende verbetering van de Condorhorst in de Slaaghwijk laat door geldgebrek nog een aantal jaren op zich wachten. foto hielco kuipers maisonnettes zijn gevestigd. De bergingen verdwijnen uit deze flatgebouwen en daarvoor in de plaats komen woningen. Die krijgen de beschikking over een tuin. Er worden aparte gebouw tjes bij de flats neergezet voor bergruimte. Om de openbare ruimte in de flatgebouwen 'vei liger en aantrekkelijker' te ma ken, wil de WBL de hallen af sluiten en lichter en ruimer ma ken. De WBL bespreekt de plan nen eerst met de gemeente en de bewonerscommissies. Als al les volgens plan verloopt, kan de verbouwing van de Sperwer horst en de Reigerhorst begin nen na de zomervakantie. LEIDEN CEES VAN HOORE Leidenaar Jan Kriek heeft in één jaar tijd tien Rembrandts nage schilderd. Hij kreeg die op dracht van Jan van Schalkwijk van Molen de Valk, die in het Rembrandtjaar met een stunt wilde komen. Deze Rembrandt- kopieën worden geëxposeerd in de etalages van een tiental win kels in Leiden Noord-West. De winkeliersvereniging aldaar heeft aan deze expositie een prijsvraag verbonden. Naast elk schilderij hangt een letter. Sa men vormen ze de naam van de straat waar de grote schilder is geboren. De winnaar krijgt een Rembrandt naar keuze. De res terende schilderijen zullen in ja nuari worden geveild in het Golden Tulip hotej, dat de actie heeft gesponsord. Kriek: „Ik heb soms aan vijf schilderijen tegelijk gewerkt. Het is echt een beestenbaan ge weest. Soms voelde ik me net een leerling van Rembrandt. Alsof hij me in mijn oor fluister de: Doorgaan, Kriek, doorgaan! Haal dat licht van mij je schil derijen binnen! Maar dat lukt je natuurlijk nooit." Jan Kriek kijkt uiterst kritisch tegen zijn Rembrandts aan. Er zijn er naar zijn mening maar een paar echt geslaagd. „Je kunt het nog zo precies doen, maar altijd zd\ er iets ontbreken in het schilderij. Dat is de geest van Rembrandt, de eigen signatuur, die niemand kan benaderen. Rembrandt werkte pasteus, smeerde de verf er dik op, zodat er soms van die opstaande randjes kwamen waarachter het licht zich verzamelde en eeu wen bleef hangen. Het is zo moeilijk om de juiste transpa rantie in zo'n schilderij te krij gen, die diepte, die het zo'n uit straling geeft." Het werk aan de Rembrandts heeft de schilder behoorlijk uit geput. Kriek noemt zichzelf amateur-kunstschilder. Hij is op 26-jarige leeftijd pas serieus met schilderen begonnen. Heeft zich in de schilderkunst be kwaamd bij de Famous Artists School. Tegenwoordig krijgt hij privélessen van de Leidse schil der Hollebeeke. Die lessen heb ben hun vruchten al afgewor pen. Enige jaren geleden won Kriek de eerste prijs in een door het blad 'Tekenen en schilde- soort buis die verbonden is met honderden trompetbloemen die boven het gore water uitste ken. En uit al die kelken komen fragmenten van een nieuwe, schonere wereld. En op het ste nen voorhoofd van die mytho logische figuur moeten dan honderden kleine zweetdrup peltjes te zien zijn. Hij perst als het ware nieuwe schoonheid uit zichzelf. Ja, misschien dat een schilder dat ook wel een beetje doet." Magisch-realisme Kriek heeft al enkele schilderij en gemaakt die in de traditie van het magisch-realisme staan. Een ervan laat een grot zien die uitzicht geeft op een zee met daarboven een laaghangend wolkendek. Vanuit de grot lei den twee stenen trappen om hoog. Aan het uiteinde van die trappen staan twee naakte wouwen. Op de voorgrond kab belt water zoetjes over bemoste stenen. „Die stenen heb ik eens ergens gezien tijdens een va kantie. Dat beeld liet me niet meer los. Van die door het wa ter rondgeslepen stenen, glad, met wier erop, loodzware ste nen die in de stroming licht heen en weer lijken te wiegelen een prachtig, rustgevend beeld. Het zware is opeens niet meer zo zwaar, zoiets. En toen kwam de rest er vanzelf om heen. Ik schilder wat er leeft in mijn onderbewuste. Ik heb een tijdje bij de bedrijfsbrandweer van Fasson gewerkt. Soms werd er daar een brand gesimuleerd en moest je met een perslucht masker een gebouw in dat in lichterlaaie stond. Je kroop dicht over de grond, zodat de vlammen je niet konden berei ken. Lag je daar op je rug te kij ken naar die enorme kolkende, loeiende vuurzeer boven je. Zo moet de hel er uitzien, dacht ik. Dat beeld laat me niet los. Ik zal er zeker nog eens iets mee gaan doen." Grote bewondering heeft Kriek voor zijn leermeester Henk Hollebeek. „Van hem heb ik geleerd hoe je het licht in een oog kunt krijgen. Je schildert eerst een witte ondergrond en daarover breng je de kleur van de ogen aan. Op het laatst, haal je met je pink een beetje van die kleur af, heel snel. En dan flitst ineens het leven uit een gezicht te voorschijn. Machtig boei end." Van de moderne schilder kunst en dan vooral van het zo genaamde conceptuele schilde ren, heeft Kriek niet zo'n hoge pet op. „Ik heb eens een keer een doek gezien dat 'Wit in wit' heette. Een witte ondergrond, met daarin een rechthoekig vlak van een iets donkerder wit. Kijk, dat heeft niets meer met schil deren te maken. Dat noem ik luiheid. Maar ook bij de grote zeventiende-eeuwse schilder kunst kom je soms eigenaardige dingen tegen. In het Rijksmuse um hangt een stilleven van He- da, het is een pronkstuk. Heda heeft een bokaal geschilderd met een mooi geciseleerd dek sel erop. Op dat deksel zit een knop. Als je vanuit die knop een loodlijn neerlaat naar de ziel van de kelk, zie je dat die knop er volkomen scheef op zit. Ik denk dat alleen schilders dit soort fouten zien. Mensen die de werkelijkheid voortdurend in de gaten houden. Die hun ogen af en toe bijna dichtknijpen om wat dichtbij is echt te kunnen zien." Jan Kriek: Je haalt met je pink wat verf weg en op eens flitst het leven uit een gezicht te voorschijn". foto jan hol vast ren' uitgeschreven prijsvraag met een perfect schilderij van een hert. De ogen van het hert glanzen wonderlijk kwetsbaar, de neus is vochtig en levend. Alsof je kijkt naar een natuur film die nu al jaren draait en maar één beeld vertoont: een edel beest dat ons schuw in de ogen kijkt, dat onze bedoelin gen probeert te raden en elk ogenblik in het kreupelhout kan wegspringen. „Dit Rembrandt-project is natuurlijk een soort grap ge weest. Ik wil zelf schilderen, zelf dingen bedenken. Wat mij trekt, is het magisch-realisme van mensen als Willink, Johfra en Hans Markus." „Ik wil nog een keer een baai schilderen met allerlei chemi sche troep en rotzooi erin. En aan de zijkant dan een grote rotspartij met daarin de uitge houwen kop van een mytholo gische figuur, blazend op een 'Aardige God, laat ons ook eens de hoofd prijs winnen in de Staatsloterij'. 'Alle aids- patiënten maar in het bijzonder voor de beste popzanger van de wereld, Freddy Mercury'. 'Lieve Maria, helpt U bij de ge nezing van mijn kleinkind'. 'Maria, hulp en koningin van de Kerk, geef vrede aan de wereld en verzoen de volken'. Zomaar wat hartekreten in de Leidse Hartebrugkerk. Met punaises vastgeprikt op zachtboard. In de hoopgevende nabij heid van Maria, Moeder van God, Trooste res der Bedroefden. Al die wensen, al die smeekbeden het zijn onze boodschap- penbriefjes voor de hemel. Als Maria straks al die boodschappen moet doen bij Haar zoon, wie helpt Haar dan met het sjouwen van Haar zware tas? Zal Ze alles wel alleen kunnen dragen? En wat het belangrijk ste is haalt Ze de hemel wel voor slui tingstijd? Het is laat. In de Haarlemmerstraat gaan de winkels al bijna dicht. Langs de stroop- wafelkraam gaat een bejaarde vrouw. Ze loopt moeilijk, moet nog een beetje wen nen aan haar nieutve moonboots. De twee zware tassen die ze bij zich heeft, maken het er niet makkelijker op. Plotseling gooit een opgeschoten jongen een donderbus in haar richting. Het projectiel dooft in eeri plas. Er is een God. tekst Cees van Hoore - foto H LEIDEN «GERT VISSER Wie gaat er kijken naar 26.000 kerstbomen die door ijverige mensen van de reinigingsdienst feestelijk in de houtversnippe- raar worden gepropt? Geen mens, denkt de Leidse reini gingsdienst en daarom wordt de jaarlijkse kerstboomverbran ding bij de Groenoordhallen voorlopig in ere gehouden. Niet zo goed voor het milieu maar wel effectief om de brandjes op straat rond de jaarwisseling te gen te gaan. Die kerstboomverbranding bij de Groenoordhallen heeft gl- leen nog maar een symbolische waarde. Van de duizenden bo men die worden ingeleverd gaan er slechts een paar hon- dérd op de brandstapel. De rest wordt keurig versnipperd en keert als bodembedekker op aarde terug. Toch wordt er bij de reini gingsdienst ieder jaar weer ver gaderd over de vraag of de sym bolische verbranding uit oog punt van het milieu 'volgend jaar' wel door mag gaan. Het verbranden van kerstbomen draagt, zij het in zeer geringe mate, bij aan het broeikaseffect. Juist van een reinigingsdienst die op alle fronten milieube wustzijn propageert, wordt ver wacht dat wordt gestopt met aktiviteiten die schadelijk zijn voor het milieu. „We krijgen van het publiek er ook wel vra gen over", zegt reinigingsvoor- lichter Ada Kraft. De voordelen van het ver branden wegen volgens haar echter niet op tegen de nadelen. Leiden heeft inmiddels zeven jaar ervaring met het ophalen van kerstbomen en ieder jaar worden er weer meer ingele verd. Dat komt ten dele door de prijzen (een fiets, een radiore corder, een walkman of zwem abonnementen) die kinderen kunnen winnen bij het inleve ren van de bomen maar ook door het 'romantische' aanzicht van de verbranding die dit jaar op 7 januari wordt gehouden. In die zeven jaar is het aantal brandjes van kerstbomen op straat aanzienlijk afgenomen. De werkgroep kerstboomactie, waar ook politie en brandweer deel van uitmaken, meent dat met de jaarlijkse actie het kerst- boom-vandalisme succesvol wordt bestreden. „Ik verwacht dan ook dat er volgend jaar weer een verbranding wordt ge houden", zegt Kraft. Startsein Gistermiddag gaven brand weerlui op het terrein van de reinigingsdienst het startsein voor de kerstbomenactie. Tot 7 januari (met uitzondering van nieuwjaarsdag) kunnen bomen dagelijks tussen 8.30 en 16.00 uur worden ingeleverd op de volgende adressen: reinigings dienst Admiraal Banckertweg, naast Molen De Valk, hoek He rengracht/Herensingel, buurt huis Mierennest aan Morsweg, Douzastraat bij het Van der Werfpark, Bizetpad bij de speel tuin, buurthuis Groenoord in de Pasteurstraat, speeltuin Wester kwartier in de Ten Katestraat, buurthuis Morschwijck aan de Topaaslaan, speeltuin Ooster kwartier aan de Ambonstraat, boerderij Lage Morsweg 102, kinderboerderij Merenwijk, Pie- ter Bothstraat bij sportpark Roodenbrug, Van Vollenhove- straat, park Stevenshof, speel tuin Zuiderkwartier in de Anje lierstraat en het kruispunt Leeu werikstraat/Lijsterstraat. De kerstbomen worden op 7 januari vanaf 19.00 verbrand, aansluitend heeft de trekking van de loten plaats. Iedere inge leverde kerstboom levert een lot op. Brandweermensen gaven gistermiddag het startsein voor de kerstbomenactie door de eerste bomen in de vuilniswagen te storten. foto hielco kuipers

Historische Kranten, Erfgoed Leiden en Omstreken

Leidsch Dagblad | 1991 | | pagina 17