'De mensen hebben geen achting voor bijen
In Mexico kun je tenminste gelijk afrekenen
DINSDAG 19 MAART 1991
MBÏMimTiil
Voormalig voorzitter imkers vereniging 'Leiden en omstreken':
LEIDEN - Met bijen op zijn
gezicht en in zijn haar zit Lei-
denaar A. Neve (59) gehurkt
voor een kast in zijn bijen
stal bij kinderboerderij 'De
Slaag' in het Morskwartier.
Aandachtig slaat hij de in- en
uitvliegende bijen gade. Hij
kijkt welke kleuren stuif
meel aan de bijenpootjes
hangen zodat hij weet of ze
hun nectar uit een sneeuw
klokje of een krokus hebben
gehaald. Sinds hij twee we
ken geleden met de VUT
ging, kan hij van zijn hobby
eindelijk een volledige baan
maken.
Soms was het niet gemakkelijk.
Naast zijn 'gewone' werk ook nog
zijn hobby. Vaak offerde hij zijn
lunchpauze op om naar de Hortus of
Heemtuin te gaan om daar nog wat
'bijenplanten' te tekenen of fotogra
feren. "Maar", zegt hij, "iets wat je
graag doet, valt je nooit zwaar.
Soms ging ik vermoeid en met
hoofdpijn naar een lezing van de im-
kersverening. Maar 's avonds kwam
ik herboren thuis".
Neve heeft een hechte band met
de imkersvereninging 'Leiden en
omstreken', die in november tach
tig jaar bestaat. In januari nam hij
na tien jaar afscheid als voorzitter.
Voorlopig blijft hij de lessen nog co
ördineren, maar liever is hij actief
lid. Over een gebrek aan leden hoeft
de club niet te klagen: in zestien jaar
steeg het ledental van zestig naar
170 leden.
In het begin van de jaren zeventig
begon de vereniging met cursussen
bijenteelt voor beginners en gevor
derden. Om bijen te houden, is het
niet verplicht een cursus bijenteelt
te volgen. Maar Neve vindt het on
verstandig als geïnteresseerden
geen cursus volgen. Hij heeft dat
aan den lijve ondervonden. Ooit
verplaatste hij met een vriend een
zwerm bijen. De kast viel om en de
vriend opende hem. "De bijen vlo
gen massaal onder mijn imkerskap
die niet goed was gesloten. Ik maak
te de fout de kap van mijn hoofd te
trekken waardoor ik vijftig steken
opliep. Nu weet ik dat ik rustig had
moeten blijven staan zodat ik mis
schien tien keer zou zijn gestoken.
Verder hadden we de kast een half
uur moeten laten liggen tot de bijen
weer rustig waren geworden".
Traditie
Ook dit jaar is er weer een cursus
bijenteelt voor beginners. En zo'n
acht keer per jaar zijn er lezingen in
het buurthuis Zijlwijk in Leider
dorp over onderwerpen die met bij
enteelt te maken hebben. Ook ont
vangen de cursisten het tweemaan
delijkse verenigingsblad 'De Stert-
selaar'. Wie tijdens de cursus al met
imkeren wil beginnen, krijgt van de
vereniging het eerste bijenvolkje
cadeau, zolang de voorraad strekt.
Volgens Neve is het cadeaukrijgen
van het eerste bijenvolkje een tradi
tie onder de imkers. "Ook ik kreeg
mijn eerste volk van een imker".
Uiteraard hoeven de cursisten
geen lid van de club te worden,
maar meestal gebeurt dat wel. "Om
dat imkers via de vereniging zijn
verzekerd voor wettelijke aanspra
kelijkheid en diefstal. Verder zijn
mensen lid voor de gezelligheid en
alle activiteiten die worden georga
niseerd".
Zelf raakte Neve in bijen geïnte
resseerd toen hij een zwerm bijen
vond en een imker waarschuwde.
"Tja, en die man vertelt je van alles
en voor je het weet, heb je een boek
geleend en ga je een kast kopen. Zo
raak je verknocht aan imkeren".
Het doel van de cursus is het
zwermen te voorkomen. Wanneer
de nieuwe koningin is geboren, ver
trekt de oude koningin met de helft
van het bijenvolk. Omdat de oude
koningin bijna niet kan vliegen,
blijft de zwerm meestal dicht bij de
oude 'woonplaats'. Wanneer een
volk te klein dreigt te worden, om
dat er teveel koninginnen zijn, die
ook allemaal weer gaan zwermen,
doodt de 'heersende' koningin de
andere jonge koninginnen.
Geduld
Tijdens de cursus leren de deelne
mers het bijenvolk al in tweeën te
delen vóór een nieuwe koningin is
geboren. Het 'moederloze' deel
de bevolking kweekt dan in hun
nieuwe behuizing een eigen konin
gin, waardoor het zwermen is voor
komen. "Je kunt het niet maken bij
en in een woonwijk te laten zwer
men. Stel je voor wat een overlast
dat zou bezorgen". Neve laat zijn
bijen wèl zwermen, omdat hij daar
de ruimte voor heeft.
Hoewel hij bijen interessante die
ren vindt, is Neve pas echt gefasci
neerd door de relatie tussen bijen en
hun omgeving. Zo haalt hij bijvoor
beeld stuifmeel van de pootjes af
om thuis te bekijken van welke
bloemen de poeder vandaan komt.
"Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld
bruin stuifmeel verzameld. Ik wil
graag weten wat er op het moment
in de omgeving bloeit dat die kleur
stuifmeel geeft. Het stuifmeel gaat
onder de microscoop en dan verge
lijk ik de structuur rnet gegevens uit
de literatuur". Omdat de bijen na de
winter nog niet ver buiten de kast
komen, plant Neve zelf sneeuw
klokjes naast de bijenstal zodat
voedsel in de buurt is.
Neve schrijft ook over zijn hobby.
Al tien jaar vult hij zijn maandelijk
se rubriek 'Bij en plant in beeld' in
het tijdschrift Bijenteelt met gege
vens over bijen en planten. De foto's
en tekeningen maakt hij zelf. "Ik te
ken zowel de complete plant als de
stuifmeelkorrel".
Dat werkje vereist veel geduld.
"Soms zit ik een halve dag bij een
braamstruik te wachten om een foto
te kunnen maken van een bij die op
de struik gaat zitten. Verder schrijf
ik alles op wat de bij doet. Daardoor
zie ik ook dingen die een ander niet
ziet".
Er wordt hem geregeld gevraagd of
de imkersverening. Maar's avonds
hij geen boek zou willen uitgeven.
"Maar ik mis hier en daar bij som
mige planten nog wat waarnemin
gen. Verder wil ik van elke plant
een foto met diezelfde plant en een
bij. Ik heb zeker nog twee a drie sei
zoenen werk".
In zijn woning kweekt de imker
bijenplantjes, die hij meeneemt
naar de ruildag van de vereniging.
"Ik geef ze ook graag weg aan men
sen met een tuin. Ik ben wel eens
geneigd van huis tot huis te gaan
om de plantjes uit te delen".
De Leidse plantsoendiensten
doet volgens Neve uitstekend werk.
"Er is gekozen voor planten en
struiken die belangrijk zijn voor bij
en. Daarom is het niet moeilijk om
in een stad als Leiden bijen te hou
den. In de Noordoostpolder is het
veel moeilijker. Daar zijn bijna geen
'bijenplanten'. En je kunt ook moei
lijk verwachten dat ze hun plan-
tenassortiment gaan veranderen".
Wat imkeren in de stad wel moeilijk
maakt, is een gebrek aan geschikte
ruimte voor een bijenstal.
Als imker krijgt Neve geregeld te
lefoontjes van angstige
"Meneer, komt u gauw, er hangt
hier een zwerm", zeggen ze dan. "In
Rijnsburg hing tussen twee flats
een zwerm. Toen ik aan kwam lo
pen, riepen een groepje jongeren:
Meneer, sla ze dood, sla ze dood. En
ze stonden op grote afstand. Maar
toen ik eenmaal bezig was, moest ik
vragen of ze een beetje opzij wilden
gaan, omdat ze allemaal om me
heen stonden. De mensen zijn
meestal bang, maar dat komt door
hun gebrek aan kennis. Daarom
Leidsch-Dagblad-
recensent in
slag met Deelder
HILVERSUM In het programma
'De Keus van Koos' zal Augustus
Hans den Boef, literatuurrecensent
van deze krant, vanavond de strijd
aanbinden met Jules Deelder, de
schrijver die in deze uitzending
door Koos Postema wordt gepor
tretteerd (RTL4, 21.20 uur). Den
Boef typeerde de laatste verhalen
bundel van Deelder als een 'herha
lingsoefening'. Zijn oordeel komt
erop neer dat Deelder als prozaïst
teveel op oude roem drijft en handig
gebruik maakt van zijn populariteit
als theaterperformer. Koos Poste
ma heeft nog meer literatuurrecen
senten uitgenodigd, maar zij durf
den niet in het strijdperk te treden
met Jules Deelder. Den Boef: "Ik
bewonder Deelder wel als dichter,
maar als prozaïst heeft hij maar en
kele mooie dingen geschreven. Ik
zie wel wat het wordt met dat pro
gramma. Makkelijk zal het niet wor
den. Deelder is adrem en heeft al
gauw de lachers op zijn hand. Van
daar natuurlijk dat die andere re
censenten niet stonden te trappe
len".
LEIDEN - Geboren: F.eke Levonne. dv R P-
.C.W.M. Brandsma en H.J.M. Eijkemans; Kel
ly, dv. J.M.W. Kuijvenhoven en D.C. Schmaltz:
Emmely Desirée Andrea, dv. H.W. Wulzke en
W.P.M.T. Peters; Thomas Christiaan, zv. R E.
Zaaijer en N L. Sloop; Derk Martijn. zv. M.L J.
van Vilsteren en P.C. van der Zeeuw; Daphne,
dv. H.J.M. van der Geest en H.M.L. Loos.
Alexandra Annabel, dv. A.A. Jaarsma en A
Rezee; Gulden, dv. G. Aydin en M. Aydin, Wié-
me. dv A Ben Cheikh en W Hajji; Silvia Cat-
harina Maria, dv. S.P.C.M. Pennings en
H.A.M. van Haaster; Maria Krijna, dv. A. van
der Plas en J, Meijvogel; Sven Franciscus Ma
ria, zv. M.J.M. de Ridderen N.C. Braam; Maria
Johanna, dv. H.C.W.M Voorham en J.M. van
Schie; Debbie, dv. J. Meijer en C.H. Eikelen
boom; Rowenda, dv. G.A. Hazenoot en A.M.E.
Boezaard; Rens, zv. N.P. van Bohemen en
J.G.M. Koelewijn; Erik Johannes, zv. PJ
i Duin; Jony, dv. W. Lange\
ieth
MP.
Horst; Josephus Pie
T.J.M. van der Klein en H.M.M. Geerinckx;
Hilda Martha, dv. D. Noort en H.M. de Vries;
Oscar, zv. B.A.W. Sondermeijer en A C M C
Steenkamer; Sven. zv. L.P. Vroonhof en
M.W.M. Went; Nina, dv R. Hofman en W.H.A.
Weigl; Sumeyye, dv. M. Sazak en L. Sazak;
Bezwaren tegen
Illegale onterecht
DEN HAAG/LEIDEN - De voor
waarden die de gemeente Leiden in
de vergunning van eetcafé De Ille
gale heeft opgenomen, zijn vol
doende om overlast te voorkomen.
Dat heeft de Raad van State bepaald
in een zaak die omwonenden van
het eethuis aan de Hooigracht tegen
de gemeente had aangespannen.
De omwonenden zijn van mening
dat de hinderwetvergunning die de
gemeente heeft afgegeven niet vol
doende garandeert dat De Illegale
geen overlast zal veroorzaken. Zo
vinden zij het bezwaarlijk dat er
geen duidelijke tijdstip is aangege
ven waarop de muziek uit moet.
Ook wordt gevreesd voor geluids
overlast van vertrekkende bezoe
kers.
De Raad van State meent daaren
tegen dat wel degelijk voldoende
waarborgen in de vergunning staan.
Zo is bepaald dat 30 minuten voor
de sluitingstijd, en die is bepaald op
24.00 uur, de muziek uit moet. Ook
staat volgens de Raad van State dui
delijk in de vergunning dat De Ille
gale erop moet toezien dat bij voor
beeld fietsen en bromfietsen niet te
gen de gevels van de huizen van de
Hooigracht en Pancrassteeg wor
den geplaatst.
Lezers schrijven
Zijl,
LEIDEN - Mevrouw D. Verburg-Kik vierde gisteren haar 101-ste verjaardag in haar woning aan de Nachte
gaalstraat. De jarige woont sinds oktober bij haar dochter en schoonzoon. Oorspronkelijk komt ze uit Bruinisse, al
woonde ze ook van 1924 tot 1934 in Leiden.
Mevrouw Verburg werd in de bloemetjes gezet door wethouder Van Dongen. Ze kreeg een bonbon-schaaltje met
het Leidse stadswapen. (foto Hicico Kuipers)
oever
Afgelopen donderdagavond hield
de gemeente een presentatie over
het bebouwen van de zogenaamde
'Snor van Tesselaar'. Allereerst wil
ik opmerken dat een eerder agenda
punt, een presentatie van de direc
tie civiele werken, terecht, de nodi
ge tijd opslokte. Het is mij overi
gens een raadsel waarom presenta
ties van ambtelijke jaarverslagen
niet gewoon overdag worden ge
pland. Dat de heer Barendregt zo
veel tijd wist te verkrijgen aan de
behandeling van zijn jaarverslag is
hem te prijzen.
In de gemeentelijke advertentie
stond aangekondigd: 'Presentatie
bouwplan Zijloever 21.30 uur)'.
Dat speciaal gekomen wijkbewo
ners en wijkvertegenwoordigers
vijf kwartier voor Jan Joker kunnen
wachten, valt dan niet te rijmen.
Emotioneel geladen mensen zolang
laten wachten is onjuist en valt op
geen enkele manier goed te praten.
Hen tevens dan slechts vijf minuten
toe te meten om hun zegje te doen,
is toch wel bijzonder mager! Als je
daarna nog over sociale vernieu
wing durft te praten, dan is er toch
duidelijk iets mis!
Om mijn verhaal niet al te lang te
maken wil ik dit als volgt samenvat
ten:
LEIDEN - Het verweer van
een voor het kantongerecht ge
dagvaarde man uit Leimuiden
was gisteren simpel. Hij zat in
Irak en daarom kon hij nooit op
de provinciale weg nabij Alkema
de te hard hebben gereden. Wel
had hij bij terugkomst in Neder
land een dagvaarding in de bus
gevonden.
Een ander zou met terugwer
kende kracht blij zijn weer heel
huids in Nederland te verkeren.
Zo niet deze Leimuidenaar. Hij
moet welhaast briesend van ver
ontwaardiging die dagvaarding
hebben gelezen. De overtreding
was immers gepleegd op 12 okto
ber 1989. En de 52-jarige Leimui
denaar had ruim voor die tijd in
juni 1989, bij zijn vertrek naar het
land van Saddam Hoessein, zijn
auto verkocht. De nieuwe eige
naar moest dus die overtreding
gepleegd hebben. "Ik vermoed
dat die eigenaar met de auto naar
Engeland is gegaan".
De man probeerde het ene feit
met het andere te bewijzen. "Ik
zat niet meer in Nederland, had
geen auto en heb ook nooit meer
een auto gehad". Nu was het le
ven in die periode van juni 1989
niet zo gemakkelijk voor de man
geweest. Want niet alleen moest
hij met een voor ons onbekende
werkbestemming naar Irak, ook
was hij net gescheiden en hij had
zijn broer opdracht gegeven aller
lei spullen van hem maar te ver
kopen, waaronder een fototoestel
en een filmprojector. Hij had het
allemaal niet meer zo helder, die
autoverkoop was eigenlijk maar
een futiliteit in die tijd, gezien de
andere problemen, en het was al
lemaal niet meer precies na te
gaan.
Deserteur
Rechter mr. M A. Kamp vroeg
hem logischerwijze om een vrij-
waringsbewijs, waarop zou staan
dat hij op een bepaalde datum
geen eigenaar meer van de auto
was. Maar. oh wat een pech, die
datum op het papiertje was zo
slecht te lezen, dat het zowel 10
augustus 1989 als 10 augustus
1990 kon zijn. En de officier van
justitie mr. R.K. Gerardts begon
in alle nuchterheid vast te stellen,
dat de man er toch ernstig reke
ning mee moest houden dat de
auto nog steeds op zijn naam
staat. "Maar dat betekent dat ik
voor alles wat er nu met die auto
gebeurt verantwoordelijk ben?"
vroeg en constateerde hij tegelijk.
"Ik betaal mooi geen cent".
De man leidde trouwens altijd
al een onregelmatig leven, zo
moesten we allemaal weten. De
zaak zat hem zo hoog, dat hij hem
in een uitspraak samenvatte.
"Een Nederlander die in het bui
tenland werkt heeft in Nederland
geen rechten, dat is altijd mijn
lange ervaring". En die ervaring
begon al in 's mans jeugd toen de
uithuizige als deserteur was opge
pakt. "Dan kreeg ik weer een op
roep voor een kazerne, schreef ik
terug vanuit het buitenland. Loop
ik met een schip de haven van
Rotterdam binnen. Wie staan er
op de kade? Twee marechaus-
see's om mij in de boeien te slui
ten. Dat is nou de medewerking
die je in Nederland krijgt".
Pistool
Dan was het volgens de Leimui
denaar in bijvoorbeeld Mexico al
lemaal veel beter geregeld. "Als je
daar met een pistool op zak op
straat loopt, krijg je een boete die
je tenminste gelijk kunt afreke
nen met een bonnetje erbij. Dat
gaat hier in Nederland allemaal
heel anders". In Irak zijn ze vast
nog veel gemakkelijker met wa
pens, begin je onwillekeurig te
denken en je vraagt je af waarom
de man ooit naar ons kikkerland
je is teruggekeerd. We kregen er
direct een antwoord op. "Edel
achtbare. ik kan volgende week
in het buitenland zitten, maar het
is ook mogelijk dat ik over een
jaar nog in Nederland zit, ik weet
het niet".
Iedereen werd er een beetje
moe van. "Het zit me zwaar",
sprak de man. Rechter en officier
kwamen er ook niet uit en lieten
de zaak aanhouden. Het vrijwa-
ringsbewijs wordt nader onder
zocht.
Drankhandel
Verleden jaar verscheen de ro
man De alibicentrale van Henk
Hofland. Dat boek handelt over
een jongeman die met een paar
vrienden zeer ingenieus alibi's
verzorgd. Dat doet hij voor men
sen die dan met een gerust hart
dingen kunnen doen die het dag
licht niet kunnen verdragen.
Maar de hoofdfiguur wordt even
ingenieus zelf het slachtoffer van
de alibicentrale.
Sommige mensen die gisteren
voor het Leidse kantongerecht
gedagvaard waren, hadden dui
delijk nog nooit van die alibi-cen
trale gehoord. Het bracht ook een
in Voorhout geboren, maar nu in
Leiden woonachtige man in de
problemen. Hij zou in november
1989 om vijf voor half negen 's
ochtends met zijn auto door het
rode licht op het Lammenschans-
plein zijn gereden. "Dat kan hele
maal niet, want ik werkte toen in
Rotterdam, waar ik elke dag om
kwart voor negen moest begin
nen. Ik woon één kilometer van
het stoplicht. Dus kan ik daar
nooit zijn geweest op die tijd".
De vraag van rechter en officier
luidde natuurlijk of hij dat kon
bewijzen. Nou. de man wilde zijn
toenmalige Rotterdamse colle
ga's wel laten verklaren dat hij
nog nooit te laat op zijn werk was
gekomen. Hij werkte bij een
drankhandel. Wie zou er durven
beweren dat ook nuchtere men
sen 's ochtends niet de waarheid
zouden spreken?.
Radar
Rechter mr. Kamp vond het wat
al te gemakkelijk. Hij moest een
bewijs van die dag hebben, en dat
kon de man niet overleggen. Het
kenteken en de kleur van de Peu
geot klopten en waarom zou de
tijd van overtreding dan niet
kloppen?. Maar het bleef het
woord van de Leidenaar tegen dat
van het proces-verbaal.
Dus probeerde de officier te
zeggen dat radarapparatuur om
snelheid te meten niet kon falen.
En de rechter zei dat er dan toch
een foto van moest zijn. Maar
rechter en officier discussieerden
even en toen bleek van die uit
spraken niets te kloppen. Ten eer
ste betekent een radarmeting niet
tegelijkertrijd een fotometing en
ten tweede bleek, toen rechter en
officier van justitie nog eens goed
in de papieren hadden gekeken,
dat er helemaal geen radarmeting
was geweest. Het was gewoon een
politiemens geweest en fouten
maken we toch allemaal, zou je
denken.
Toch krabbelde de officier niet
terug. "Nou, hoe dan ook, ik heb
geen reden aan de waarneming
van de verbaliserende politie te
twijfelen. Ik moet afgaan op het
proces-verbaal". Verdachte bleef
staande houden dat er een vergis
sing in het spel was. Maar de rech
ter volgde bij zijn oordeel de eis
van de officier: 130 gulden of drie
dagen zitten. Of in hoger beroep
binnen 14 dagen. En voor dat
laatste voelde de beklaagde wel
iets.
Officiële wijkvertegenwoordigin-
gen worden in het proces door de
gemeente niet benaderd. Naar me
ningen van wijkbewoners wordt
volgens de procedure geluisterd: de
verantwoordelijke wethouder
Tjeerd van Rij legt het vervolgens
naast zich neer.
Reele verzoeken van wijkbewo
ners om alternatieven te onderzoe
ken, zoals het dempen van de ha
vens worden afgedaan met de op
merking dat er voldoende alterna
tieven zijn onderzocht. Als laatste
wil ik opmerken dat de Kooibewo-
ners en hun vertegenwoordigers
zijn besjoemeld door de gemeente.
Eerst waren de walkanten van de
havens in uitstekende conditie.
Vervolgens heeft men die ver
nieuwd omdat dit noodzakelijk
bleek. Nu wil men de havens niet
dempen omdat dan geld wordt weg
gegooid! Wie gooit nu met geld?
Opmerkingen over de hoogte van
de walkanten langs de Zijloever
werden afgedaan met het ant
woord: Dit is nodig vanwege de
golfslag van voorbijvarende sche
pen. Varen diezelfde schepen dan
langs de Merenwijk langzamer?
Want daar zijn de walkanten langs
de Zijl wèl lager! Gelukkig zullen de
politieke partijen zich nog nader be
raden over dit project alvorens de
zaak door de gemeenteraad te du
wen. Ik wens de politiek veel wijs
heid, maar reken op hun eerlijkheid
in deze.
A. de Jeu
Kooilaan 8
Referendum (2)
In het Leidsch Dagblad van zater
dag 16 maart 1991 wordt vermeld
dat er niets mis was met de behan
deling van de stembiljetten voor het
referendum in de stembureaus. Al
dus de weergegeven mening van
het Leids college van B en W. Wel,
de mening van het college doet er in
dit geval helemaal niet toe, want
van zelfkritiek heeft men nooit ge
hoord.
Ten eerste klopte er van de in
structie aan de stembureaus hele
maal niets. De procedures die men,
zeker bij een eerste keer dat men
een referendum gaat houden, dient
op te zetten en aan te houden, leken
nergens op. Het aantal stemgerech
tigden was ongeveer 5.000 meer,
dan die voor de Provinciale Staten
verkiezingen, omdat ook zogeheten
allochtonen aan het referendum
mochten meedoen.
De stembiljetten voor het referen
dum waren niet genummerd of ge
merkt, zodat de kwade genius ze on
beperkt kon copiëren en in de bus
doen. Stemgerechtigden, die het
stembiljet niet wilden aannemen
moesten dat wel en konden het of
mee naar huis nemen of eventueel
niet ingevuld in de bus doen. Al
deze opties geven aan dat er niets
deugde van de opzet van het refe
rendum. Blanco ingeleverde forum-
lieren behoren wel degelijk als on
geldig mee te tellen, evenals de ver
scheurde, maar wel ingeleverde for
mulieren.
Wanneer er tenminste uitgegaan
wordt van het totaal aantal uitge
brachte stemmen voor de Provin
ciale Verkiezingen, minus het aan
tal voor- en minus het aantal tegen
stemmers, dan hebben we het aan
tal ongeldige stemmen of het aantal
mensen dat zich tegen het referen
dum heeft gekeerd.
Het Leidsche Referendum deug
de dus niet. omdat je er vele kanten
mee uit kunt. De mening van het
college is hierbij onbelangrijk. De
feiten wijzen anders uit.
Th. J. Valk
Satijnvlinder 7
Leiden
Leiden milieustad?
In Leiden heeft men de milieuzaken
op een rijtje gezet. Inwoners krijgen
er containers voor de etensresten.
Consequenties, het ophalen van
huisvuil zal daardoor lx per 14 da
gen plaatsvinden. 500 inwoners
kunnen, als zij hard hollen, ook nog
een compostvat in de tuin krijgen.
(Wel eens aan gedacht, dat het onge
dierte hierdoor steeds weliger gaat
tieren. In de bak vliegen, torren,
slakken enzovoorts: eronder pisse
bedden en duizendpoten.)
Verder zijn nog denkbaar de vol
gende containers: oud papier, fles
sen, plastic, karton, oude verfres-
ten, blikken, chemisch afval, oude
schoenen t
bü.
Het leuke
stelt, dat voo
geen kosten i:
nog i
r 20
s, dat de gemeente
de extra container
rekening zullen wor
den gebracht. Natuurlijk niet overal
worden sponsors voor gevonden.
Een ding wordt u gegarandeerd, wij
krijgen een milieuvriendelijke
voortuin versierd met gifgroene
containers.
De vuilverbranding was milieu
onvriendelijk en gedoemd te ver
dwijnen. Milieu-onvriendelijke
containers zijn voor de gemeente
bestuurders geen probleem, doch
wel voor de bewoners. Leiden de
meest milieuvriendelijke stad? Dat
lijkt voor de bezoekers wel zo. Het
centrum wordt diverse malen per
dag schoongeveegd en gereinigd,
want toeristen hebben wij hard no
dig.
Ik ben de laatste weken eens wan
delend en fietsend de stad verder in
ogenschouw gaan nemen. Onkruid
groeit welig in de straten, rotzooi in
parken en bermen. De prachtige
winkelcentra, die wij in de buiten
wijk van de stad hebben, zijn zwaar
verontreinigd door hondepoep,
plastic patatbakjes, bier- en fris
drankblikjes enzovoorts je ergert
je er vreselijk aan. Het is toch ook
niet belangrijk, dat de neringdoen
den van de centra met die rotzooi
dagelijks worden geconfronteerd.
Bij de sporthallen en velden is het
nog een graadje erger, de sloten
eromheen zijn open riolen.
Eén vraag rest mij nog wel: hoe is
het in de omliggende gemeenten?
Oegstgeest, Wassenaar, Voorscho
ten, Rijnsburg, Noordwijk, Voor
hout, Katwijk en Leiderdorp. Nee.
daar is men een andere mening toe
gedaan, wat betreft het schoonhou
den van de gemeente, complimen
ten van mij. Dames-heren bestuur
ders van de gemeente Leiden,
wordt eens wakker en maak werke
lijk waar, dat 'Leiden Leeft'. Het is
de hoogste tijd.
Henk Kiemel
Bach straat 15
Leiden
