De nieuwste huisarts van
Kerremis
Ijzersterk
LinkerLisse
Voorhout heet dokter Meijer
Lh
1
w
van rsIFlE|cnWA\ Lisse naar
HÏLLEGOM'
'w-
De Voorhouter
MOLENAAR - SPECTRA
Hartelijk welkom in onze winkel
Handbewerkt smeedijzeren bed.
Vanaf f 2.250y
- door Patrick van der Hulst -
KOKEN - TAFELEN - KADO'S
Hoofdstraat 54 - Hillegom - Tel. 0252-523982
I*'
Vr/?
Wr il
foor Marga Thomassen
j
We startten in januari van dit jaar en
hebben een tijdje bekeken of het klik
te tussen ons. Het ging prima, onze
visies kwamen overeen en beiden
konden voltijds werken. Alleen de
ruimte was een probleem. Nou ja,
zo'n probleem is het ook weer niet
:->eU
s
Redacteur: Lia in ’t Veld.
Correspondenten: Wil Goslinga-
van der Kroft, Ricky Josten-Dijks-
tra, Patrick van der Hulst, Marga
Thomassen, Yvan de Wit, René
van der Horst en Marcel van Dijk.
Fotografie: Fotobureau Van den
Ende.
Alle huisartsen zijn aangesloten op
een centraal computersysteem, zodat
van elke patient zo opgevraagd kan
worden welke medicijnen hij of zij
gebruikt en wat geweten moet wor
den bij het stellen van een diagnose.
Huisarts Meijer is getrouwd en heeft
op dit moment twee kinderen: Lotje
van 3 en een zoon, Alexander, van 1
jaar. Nummer drie is op komst en dat
is nog even afwachten, dus: ”Nu weet
men in ieder geval wie ik ben en wat
we van plan zijn, en is het niet meer
zo van: 'Meijer, wie is dat?’.
Verspreiding:
Bestelnet Drukwerkverspreiding,
tel. 071-3643434, fax 071-
3613226.
jen klein beetje voorgeschiedenis,
vat uiteraard niet verteld wordt achter
iet bureau in de praktijk. Dokter
Jlanken begon zijn praktijk drie jaar
>eleden aan de Brahmsstraat en lang-
!aam bouwde hij zijn patientenbe-
:tand op. Toen dokter Lempers zich
ils arts terugtrok kreeg Blanken er
:en flink dantal patiënten bij, en dat
varen er zoveel dat hij moest gaan
litzien naar een associ.
lokter E. Meijer is de zoon van een
luisarts in Limburg, en je hoort het
'aker: men treedt soms graag in de
'oetsporen van papa (als arts in dit
icval) maar niet in zijn praktijk. Zo
vas het ook met Meijer. Hij studeerde
n Leiden en zag zijn uitdaging hier in
iet westen liggen. Tijdens zijn studie
leed Meijer een jaar interne genees
kunde in het Rode Kruisziekenhuis in
Jen Haag, een jaar chirurgie in het
-ucas in Amsterdam, hij heeft bij Eu-
otransplant gewerkt en koos toen
'oor een huisartenopleiding in lande-
ijk Engeland. Na ook een half jaar
kindergeneeskunde te hebben gedaan,
'oldeed hij aan de Europese criteria
>m zich huisarts te mogen noemen. In
Nederland is hij begonnen met waar-
lemingen te doen, een soort freelan-
er eigenlijk. Meijer: ”Ik geloof dat ik
vel zo'n 60 praktijken heb gezien, en
k heb in die tijd zo enorm veel ge-
eerd”. Op het moment dat hij een
ijdje in Oosthout waarnam, ontmoet-
e hij dokter Blanken, die hem vroeg
iamen te komen werken omdat zijn
iraktijk zo snel groeide en hij het in
ijn eentje niet echt goed meer aan-
:on.
deijer: ”Zo is 't eigenlijk begonnen.
Huisarts Meijer: "Als de patiënt niet kan komen, dan kom ik naar de patiënt”
(Foto: Fotobureau Van den Ende/Daniel de Groot).
maar het is natuurlijk toch fijn als je
je eigen ruimte hebt. Nu delen wij de
ene spreekkamer die er is”.
Dit delen zal echter niet zo lang meer
duren, want er wordt hard gebouwd
aan een nieuwe duo-praktijk voor de
beide artsen. Meijer woont op dit mo
ment nog in Hoofddorp, maar ook
voor hem wordt een huis gebouwd
hier in Voorhout. Deze duopraktijk
komt aan de Jacoba van Beieren-
weg/hoek Engelselaan, en zal vol
doende ruimte bieden aan spreekka
mers, een behandelkamer en het is de
bedoeling dat er een uitgiftepunt-apo-
theek zal komen. Dit voor de mensen
die hun medicijnen meteen kunnen
meenemen als de apotheek in het
dorp te ver van huis ligt. De twee art
sen hebben ook het plan om een apar
te spreekkamer in te richten voor bij
voorbeeld specialisatie, zoals een
vroedvrouw, maar waar ook kleine
verrichtingen plaats kunnen vinden.
Denk aan kleine operaties en vooron
derzoek voor ziekenhuis. De assisten
te is opgeleid om sommige practische
handelingen te doen na de diagnose,
waardoor de twee artsen wat meer tijd
kunnen vrijmaken voor de geschiede
nis van de patient en uiteraard daar
door beter in staat zijn om een juiste
diagnose te stellen. Er moet welis
waar nog een half jaartje op gewacht
worden voor het zover is, maar dan is
alles ook zo dat de praktijk perfect
kan functioneren.
Op de vraag van patiënten of de prak
tijk niet te ver ligt van hun huis -de
grootste wens is om een dokter om de
hoek te hebben-, is een duidelijk ant
woord van de twee dokters: "Wij rij
den ook visites en het mag nooit een
probleem zijn om een arts te consulte
ren. Als de patient niet kan komen,
dan komen wij naar de patient. Wij
visiteren ook in de Agnes. Het be
langrijkste is dat de patient ons ver
trouwt en dat de relatie klikt”.
De Voorhouter verschijnt op
woensdag in de gemeente Voor
hout.
Uitgave:
Buijze Pers, Boekerslootlaan 49,
Noordwijk. Geopend maandag t/m
vrijdag 8.30-17.00 uur. Postadres:
Postbus 8, 2200 AA Noordwijk.
Redactie:
Redactieadres: Redactie De Voor
houter, Postbus 8, 2200 AA
Noordwijk, tel. 071-3619323, fax
redactie 071-3617764.
Sluitingstijd kopij: maandag 17.00
uur.
Plaatselijk inleveradres kopij (ui
terlijk zondagavond in de brieven
bus deponeren): Schoonoord 94,
Voorhout.
Advertenties:
Advertentie-afdeling Buijze Pers,
tel. 071-3619323, fax 071-
3613226.
Sluitingstijd advertenties: maan
dag 17.00 uur.
Plaatselijk inleveradres adverten
ties: Boekhandel Hoek, Heren
straat 61, Voorhout (tot maandag
11.30 uur)
DE SLAAPVOORLICHTERS VAN DE BOLLENSTREEK EN ROTTERDAM
Llsst: Kanaalstraat 94-98 2161 JP Lisse
Telefoon 0252-414541’ Fax 0252-412068*
gr\ Rotterdam Centrum: Goudseslngel 213-221 3031 EJ Rotterdam
g-r Telefoon 010-4146900’ Fax 010-4128570*
Woonmall Alexandrlum III, 1e Etage: Watermanweg 117b 3067 GA Rotterdam
LJUM Telefoon 010-2201444’ Fax 010-2202411*
1
Sinds school weer was begonnen keek hij uit naar de kerremis. De Kerremis! ’t
Kon wat hem betreft niet snel genoeg beginnen. Soms kon hij de slaap wel eens
niet vatten. Dan hoorde hij in zijn hoofd een gierende housebeat en zag hij zich
zelf al eindeloos rondjes draaien in De Spin en zwierend zwaaien naar zijn
klasgenootjes daar op de begane grond. In gedachten zat Tessa dan naast hem.
Want Tessa, die zag hij wel zitten. In gedachten dan. Hij had er zelfs een klein,
geheim spaarpotje voor aangelegd, voor de kerremis. Dat was een oud, vier
kant pennenbakje dat hij afsloot met een op maat gemaakte gum. Het bakje
stond op zijn bureau, achter een hoge stapel schoolboeken. Niemand zou die
stiekeme schatkist vinden, dus ook niet zijn nieuwsgierige zusje Eva van acht
die wat hem betreft wel iets te vaak op zijn kamertje liep te neuzen. Toen hij
boodschappen moest doen voor mama dinsdag, had hij nog vijf kwartjes over
en toen zij er niet naar vroeg verdwenen die in het pennenbakje. Net als zijn
zakgeld. En een ’riksdaalder’ die uit de broekzak van zijn oudere zus viel. En
de 8 gulden en 30 cent die resteerden na het van zijn bollenpelgeld gekochte
spelcomputerspelletje. "Da's lekker voor de kerremis", maakte hij zichzelf lek
ker. Hij wist dat hij bovendien nog van zijn vader en moeder ’kerremisgeld’ zou
krijgen. Mama zou dan de piekenpijp omkeren, waar zij stelselmatig iedere
week het kleingeld in stopte dat de vorm van een gulden had. Heel rustig en se
cuur zou zij de edelmunten uittellen en deze als een soort van bankbediende uit
keren. Met Monopoly was mama ook altijd ’De Bank’ en dat deed ze goed. Van
papa kreeg hij op woensdagavond altijd vluchtig een tientje in zijn hand ge
drukt. "Niet tegen mama zeggen, hoor!?’’. Normaal gesproken verdween het
geld in een portemonneetje dat met een touwtje om zijn nek zou komen te han
gen, maar dit jaar vond hij zichzelf daar te oud voor. Dat besluit had hij alvast
genomen. "Ik ben toch geen klein kind!?’’. Het leek wel of het geluk hem toe
lachte. De kerremis begon dit jaar al op woensdag, dus dat was vier dagen ple
zier. Om twee uur 's middags was hij er al te vinden. Na een vluchtig rondje
spoedde hij zich naar ’de Grijpertjes’. Hij kon nog niet echt goed bij de knop
pen -dat was hij eigenlijk wel gewend- en dat bemoeilijkte het ’grijpen Na vier
keer proberen besloot hij dat de vijfde keer raak moest zijn. "Shit, weer mis!’’.
Dan maar geen horloge. Gezelligheid kent toch geen tijd. Op naar ’het Klok
kenspel bij die aardige meneer en mevrouw. Meteen de eerste keer had hij een
sleutelhanger te pakken. Het geluk lachte hem toe! Na de drie misdrukken daar
na had hij het systeem door. Dacht-ie tenminste, want de volgende drie geïn
vesteerde guldens leverden niks op. Dan maar naar ’de Schiettent’. Haha, dat
was lachen. En wat had-ie toch een vaste hand. Op het moment dat die grote
veer er bijna vanaf dreigde te vallen, was zijn munitie op. Hij bestelde bij. Dat
kostte weliswaar weer vijf gulden, maar even later liep hij wel mooi met een
roodgeelgroengekleurde veer in zijn revers. Tegen half vier kwam hij Jasper te
gen en gingen ze samen in ’de Botsauto’s’. Afspraak was nu eenmaal afspraak.
Het was wat rustig en er waren weinig meiden. Achteraf gezien was het zonde
van het geld, maar achteraf praten is altijd makkelijk! Toen hij daarna in 'het
Spookhuis’ zijn zakdoek pakte, viel er wat geld uit zijn broekzak. Iedereen kon
hèt horen vallen. "Fuck!". Zoeken had geen zin. Gelukkig had hij gespaard
voor de kerremis, en had hij nog een buffer aangelegd. Dat zat thuis in zijn pen
nenbakje. Klokslag vier uur, woensdagmiddag, was hij door zijn geld van die
dag heen. "Sorry, ik had geen geld meer voor oliebollen! verontschuldigde
hij zich thuis, ’s Avonds kon hij het niet laten en ging hij toch weer naar de ker
remis. Het geld dat hij voor de andere dagen had gereserveerd brandde in zijn
zak. Evenals de 15 punten van 'het Klokkenspel’Een uurtje later was hij een
kaartspel, een lullig beertje en een lege aansteker rijker en al zijn 'kerremis
geld’ armer. Berooid liep hij doelloos in het rond. Kerremis zonder geld is toch
wat minder leuk, realiseerde-ie zich. Hij staarde naar de grond, in de hoop een
botswagenmuntje ofzo te vinden. Normaal vond hij altijd wat, maar nu alleen
afgekloven suikerspinstokjes en papiertjes van het ’21-spel’. "Hoi Vincent”,
klonk het opeens zoet, aardig en vragend tegelijk. Hij keek om en werd gevan
gen door de blauwe kijkers van Tessa. "Ga je mee in De Spin?”, vroeg ze lief.
Hij mompelde dat hij geen zin had, maar eigen durfde hij gewoon niet te zeg
gen dat zijn geld op was. ’’Jammer antwoordde ze en liep na een korte onze
kere twijfeling weg. Een paar minuten later hing hij over het hekwerk van ’de
Spin -de muziek was opzwepend- en zag hij Tessa zwaaien, daar hoog in de
lucht. Naast Tessa zat Michiel. ”Wat moet zij nou met die sukkel!?”, foeterde
Vincent in zichzelf. "Wat heeft hij wat ik niet heb!?”. Michiel had op zijn rap
port een negen voor Rekenen.
iOORHOUT - De huisartspraktijk
an R. Blanken aan de Brahms-
itraat 9 is al zo'n drie jaar lopend,
:n veel inwonenden van Voorhout
reten wel wie dokter Blanken is.
iinds 1 januari is E. Meijer met
Jlanken gaan samenwerken en ook
lij zal inmiddels wel aardig thuis
lijn in Voorhout. Toch is het prettig
>ok te weten wie de mens is achter
le dokter.
Mr '•sï
