(jratz's Wa/dfawf* 6/vod
Provinciale CDA-delegatie laat zich
informeren over problemen VAB
Grote Tulp
BAKKER FRERIKSLISSE
Jeugdgids
1
De Voorhouter
- door Patrick van der Hulst -
Raad stemt met
tegenzin voor SDB
aangeboden door uw bakker en
a d kunt de Libelle broodcheque inleveren bij uw
Waldkornbakker. U vindt de Libelle Waldkorn
fl broodcheque in Libelle 14.
M (Cheque geldig tot en met 4 april 1998)
Waldkorn.
Het lekkerste, luchtige meergranen van Nederland.
heereweg 204 tel: 0252-413628 blokhuis 4 tel: 0252-417351
H?
K
fgf^
uifdvfo
CDA-ers lieten zich terdege informeren over de plannen van het VAB. (Foto: Fotobureau Van den Ende/Peter
Schipper)
sinds
o
A
Y
maan-
Het VAB bestaat uit acht gemeenten
in de omgeving. De ligging van het
overslagbedrijf is dermate gunstig,
ook wat milieueisen betreft, het ligt
direct aan het spoor en is centraal ge
legen: dat wil zeggen, dat via het
spoor overal gekomen kan worden
zonder files en verdere milieuveront
reiniging met betrekking tot uitlaat
gassen etcetera. Het bezwaarschrift
wordt op 22 april behandeld door ge
deputeerde staten en het schorsings-
verzoek komt met 14 dagen op tafel.
mele bezwaren. De fractieleiders
trokken zich daarom terug om een
stemverklaring op te stellen. Kort
weg komt die er op neer dat de
VOORHOUT - De Voorhoutse .r
politiek reageerde maar heel Voorhoutse raad met frisse tegen
zin voorstemt, onder de bemerking
dat te veel naar de middelen is ge
keken en te weinig naar het doel
Öe Voorhouter verschijnt op
woensdag in de gemeente Voor
bout.
Aangetast
De terugloop van aageboden afval
heeft te maken met de scheidingspro-
cessen, die overal ingevoerd zijn en
met gemeenten die een eigen milieu-
straat gemaakt hebben, waar burgers
hun eigen afval naar toe brengen en
dit betekent dat het afval wat vroeger
op een grote hoop hierheen kwam nu
verdwijnt.
Het tweede probleem is dat in het ver
leden met de VAM een tarief was
vastgesteld wat concurrerend was met
andere afvalbedrijven, per 1 januari
1997 heeft de VAM het tarief voor
bedrijfsafvalstoffen aanmerkelijk ver
hoogd en daardoor is de concurentie-
positie sterk aangetast; het aanbod
van bedrijfsafval is hierdoor zo sterk
afgenomen, dat er haast geen aanvoer
meer is.
Het gebouw van de VAB is gebaseerd
op een verwerking van 170000 ton.
De Kleer: ”Er moet dus wat gebeuren,
we zijn naarstig op zoek naar alterna
tieven en die waren er naar onze me
ning nog wel; het overslagbedrijf GE-
VULEI in Leiden moest op 1-1-98
worden gesloten vanwege overlast.
De omwonenden klaagden steen en
been, en men had nog niet eens een
vergunning. Hier bij de VAB is met
de grootste zorg omgesprongen met
vergunningen en milieu-eisen. De
laatste tijd heb ik veel overslagsta-
tions bezocht en ben tot de conclusie
gekomen dat wij hier een perfect
overlaadstation hebben, waarin uiter
aard veel in geïnvesteerd is. Die in-
problemen. De Kleer: ’’Ondanks dat
er reserveringen gedaan zijn, ziet het
er naar uit dat in de nabije toekomst
het bedrijf de kosten niet meer zal
kunnen dekken, en daar er mogelijk
heden genoeg voorhanden zijn, het tij
te keren heb ik de heren uitgenodigd
voor dit werkbezoek.”
boekje samen te stellen en huis aan
huis te verspreiden. Men wilde alle
clubs, verenigingen, groepen en in
stellingen de gelegenheid geven om
zich nog eens duidelijk aan de Voor-
houters te presenteren. De Rotaryclub
hoopt daarmee te bereiken dat nog
meer ouders hun kinderen laten profi
teren van de vele mogelijkheden die
er op recreatief terrein in Voorhout
zijn. Dat is in het belang van iedereen,
zeker in een dorp dat steeds groter
wordt en waar we steeds meer jeugd
krijgen.
Gert-Jan Bel van scoutinggroep Boer-
haave heeft ervoor gezorgd dat het
boekje ook via Internet in te zien is.
In de gids kan men lezen waar men
het kan vinden. Voor mensen die nog
een exemplaar van de jeugdgids wil
len hebben (nieuwe inwoners van
Voorhout bijvoorbeeld), ligt er de ko
mende maanden bij de bibliotheek of
op het gemeentehuis nog een boekje
klaar.
VOORHOUT - Afgelopen week is in
Voorhout huis aan huis de Jeugdgids
Voorhout verspreid. Alleen buiten de
dorpskern is dat nog niet gebeurd.
Daar zal de gids deze week bezorgd
worden. Het is een boekje dat nog
nooit eerder is uitgegeven. Men vindt
hierin een overzicht van alle clubs,
verenigingen, groepen en instellingen
die de Voorhoutse jeugd wat te bie
den hebben. En dat blijken er heel wat
te zijn, namelijk 32. Ze hebben alle
maal een stukje geschreven over hun
activiteiten voor de jeugd.
Als men dit boekje gelezen heeft, dan
weet men wat er allemaal gedaan
wordt voor de kinderen en jongeren.
Ongetwijfeld zitten er voor iedere le
zer enige bekenden bij de 32 clubs.
Maar men ontdekt beslist ook nieuwe
mogelijkheden. En dat was voor de
Rotaryclub Voorhout de reden om dit
vestering moet doorberekend worden,
al de voorgaande zaken hebben ons in
een negatieve concurrentie positie ge
plaatst. Naar aanleiding van het geval
GEVULEI zijn wij in overleg gegaan
met de PROAV. Wij hadden genoeg
capaciteit. De PROAV was echter
van mening dat wij te duur zouden
zijn. Later bleek dat dit schijnargu-
menten waren. De VLIKO Leider
dorp heeft een gedoogbeschikking
van de provincie om het afval van
GEVULEI daar over te slaan. On
danks dat de milieu-eisen daar minder
streng zijn dan wij die hier hebben is
het een vraagstuk waarom dit zo ge
speeld wordt.”
Inmiddels is een schorsingsverzoek
ingediend voor deze gedoogbeschik
king bij de Raad van State en even
eens een bezwaarschrift neergelegd
bij Gedeputeerde Staten. De verhalen
die de ronde deden over onvoldoende
beschikking wat de voorschriften be
trof hier bij de VAB leidde tot de uit
nodiging van de fractie: Kom maar
eens kijken hoe de vlag er hier voor
staat.
Om half vijf was de voltallige delega
tie aanwezig, men heeft zich uitge
breid laten informeren, alle argumen
ten werden ontzenuwd en in feite
staat niets in de weg wat betreft het
afvoeren van afval.
Uitgave:
luijze Pers, Boekerslootlaan 49,
Noordwijk. Geopend maandag t/m
'rijdag 8.30-17.00 uur. Postadres:
’ostbus 8, 2200 AA Noordwijk.
Redactie:
Redactieadres: Redactie De Voor
ster, Postbus 8, 2200 AA
Noordwijk, tel. 071-3619323, fax
factie 071-3617764.
Sluitingstijd kopij: maandag 17.00
lur.
Plaatselijk inleveradres kopij (ui
etlijk zondagavond in de brieven-
>us deponeren): Schoonoord 94,
voorhout.
Redacteur: Lia in ’t Veld.
.Correspondenten: Wil Goslinga-
'an der Kroft, Ricky Josten-Dijks-
ta, Patrick van der Hulst, Marga
Thomassen, Yvan de Wit, René
'an der Horst en Marcel van Dijk,
fotografie: Fotobureau Van den
inde.
)or Marga Thomassen
)e Kleer, directeur van de VAB, zag
e noodzaak hiertoe naar aanleiding
an het feit dat in 1996 nog 132000
Pn afval verwerkt kon worden en dat
iet tonnage in 1997 al was teruggelo-
-n naar 62000 ton. De nieuwe ver-
erkingsinstallatie, die in 1996 vol-
)oid werd en dermate aan de uiterste
jnilieueisen aangepast moest zijn
amt op dit moment in financiële
Advertenties:
kdvertentie-afdeling Buijze Pers,
el. 071-3619323, fax 071-
’613226.
Sluitingstijd advertenties:
lag 17.00 uur.
laatselijk inleveradres adverten-.
Ies: Boekhandel Hoek, Heren-
traat 61, Voorhout (tot maandag
1-30 uur)
erspreiding:
'estelnet Drukwerkverspreiding,
el. 071-3643434.
OORHOUT - Donderdagmiddag
ezocht de fractie van het CDA
rovinciale zaken het VAB aan de
i Gravendamse weg in Voorhout,
let betrof een werkbezoek naar
anleiding van het teruglopen van
ie aanbieding van afval en de pro
blemen die hieruit voortvloeien,
en aantal wethouders uit de
reek en gedeputeerde Heijkoop
an het CDA waren eveneens aan
lig om het bedrijf door te lopen
en de problematiek de revue te la
ten passeren.
"Daar kraait vast geen haan naar!" had Haantje de Voorste hem vanaf de
kerktoren toegeschreeuwd. Het was goed bedoeld. Maar het nieuws van Dirk
de Postduif, die toevallig een retourtje Provinciehuis erop had zitten, had Gro
te Tulp aan het denken gezet. Gerrit kwam nu eenmaal overal en had een alles
overziende blik. Dus kon Grote Tulp er 's nachts slecht van slapen. Starend
naar de sterren en luisterend naar dat enkele, halve nootje folkmuziek dat via
de schoorsteen van bar 't Soldaatje was weggeglipt, maalde zijn rode hersen
massa op volle toeren: "Waarom nou? Waarom ik? Ik zit hier toch niemand in
de weg?" En zo ging het nacht na nacht door.
Overdag, als de zon zijn stuifmeel deed kriebelen, ging het wel weer een beet
je. Jan van Gent vloog regelmatig langs om een opbeurend praatje te houden
en Frans de Meeuw maakte hem met zijn grappen en grollen aan het lachen.
Desondanks zat het hem niet lekker. "Dit is toch de Bollenstreek?” zei Grote
Tulp steeds, terwijl hij met zijn groene blaadjes wees naar de hijskranen en
vlaggenmasten die aangaven dat het hoogste punt was bereikt; weer een nieuw
bouwhuis gebouwd, weer ontelbare tulpenbedden minder. "Wat een rot
streek!
En het ergste van alles vond hij nog dat zij notabene juist hem voor ’horizon-
vervuiling’ uitmaakten. "Ik horizonvervuilingüEn wat is dat dan?” En weer
wees hij naar de hijskranen, de vlaggenmasten, maar ook naar de neon licht
bakken, de fabrieksschoorsteen waaruit rook kringelde, de hoge hotels voor de
zeespiegel, het lege, op straat gegooide McDonald's-bakje dat met alle winden
mee waaide. "Wie is er nou gek? Ik? Of die Provincie-ambtenaar met die plas
tic bloemen op zijn grijze bureau?" Hij begon haast aan zichzelf te twijfelen...
"Zou ik misschien toch gek zijn? Ben ik soms een doorgedraaide bloem?”
Het definitieve bericht van de Unex-directie kwam hard aan: ja, inderdaad, hij
moest zijn eigen, geliefde stekkie verlaten. Het leek wel alsof hij dagen geen
water had gehad, zo leeg voelde hij zich. Het deed pijn, o God wat deed het een
pijn. In een vlaag van verstandsverbijstering en vanaf het dak naar beneden
kijkend, nam Grote Tulp een moeilijk besluit: "Ik ga springen! Ik beroof mij
van het leven! In zo’n kleurloze wereld als dit wil ik niet langer leven!” Hij
maakte aanstalte om zijn laatste woorden, zijn laatste bloemlezing aan het pa
pier toe te vertrouwen en... Maar het was al te laat! Daar was die vreselijke
hoogtewerker al om hem van het dak te halen. Hij wilde zich nog vastklampen
en springen tegelijk. Maar het was te laat. Te laat! De prikkelende reddingsac
tie van de toegesnelde Michelle de Mug en haar vriendinnen mocht niet baten.
Met gebogen steel liet Grote Tulp zijn straf, zo voelde het tenminste, weerloos
over zich heenkomen. Verbitterd en verwelkt belandde hij op de koude grond.
Hij had niets meer om over en naar uit te kijken. Hij verloor de normale, ge
wone, dagelijkse dingen uit het zicht. Zijn gevleugde vrienden zag hij steeds
minder; dat waren niet zulke laagvliegers. De dagen duurden weken, de weken
duurden maanden, de maanden... Een identiteitscrisis maakte zich zelfs van
hem meester. "Ben ik wel een bloem? Of ben ik onkruid?" En juist op het mo
ment dat hij zocht naar het antwoord, stonden er twee manmensen voor hem.
Hij kende ze wel, want vanaf het dak had hij ze vaak genoeg met veel liefde zien
turen over de bollenvelden. Het waren Piet van Vliet en Herman van Amster
dam. "Wil je misschien niet bij ons komen wonen?” klonk het gemeend aardig.
Grote Tulp veerde fier op. Ietwat onzeker en argwanend vroeg hij: "Menen jul
lie dat echt? Dit kan niet waar zijn?” Hij wreef in zijn ogen: "Droom ik?"
Maar nee, het was geen droom.
En nu staat hij daar dan, trots te wezen, bij de entree van Panorama Tulip Land
en, zoals hij geleerd heeft van zijn vroegere klasgenoot Lange Jan, een lange
neus te maken naar die treurwilgen op het Provinciehuis. Daar hebben ze in
middels alweer wat nieuws bedacht: de routebeschrijvingsbordjes van Panora
ma Tulip Land vallen ook onder categorie ’horizonvervuiling’ en mogen alleen
bij particulieren in de tuin worden geplaatst. Wel wat lastig dat niet ieder
kruispunt grenst aan een huis plus tuin. Toen de normaal zo rustige Grote Tulp
dat hoorde, kon hij zich niet langer inhouden. Het werd hem heel eventjes te
veel. Wie aan zijn nieuwe baasje kwam, kwam aan hem. Hij maakte zich breed,
vulde zijn kelk met lucht en schreeuwde zo hard hij kon van de daken: "Wordt
het niet eens tijd dat zij daar bij de Provincie eens hun eigen horizon gaan ver
breden!!?" Een antwoord bleef uit.
zuinigjes op de nieuwe gemeen
schappelijke regeling van het
SDB. De kritiek uit het verleden -e
komt dan ook niet echt terug in (de taken van het SDB). Men ver
bet voorstel. Het algemeen ge- wacht dan ook een inspannings-
voel van de raad valt te vertalen verplichting van het SDB op het
als: ”het is beter dan het was, gebied van logistiek en beheer,
maar lang niet goed”. John Bakker vertolkte de politieke
gevoelens door te stellen dat bi- of
Een voorstel van Leo van der Zon omni lateraal overleg tussen de
om zich daarom als gemeenteraad verschillende gemeenten, buiten
maar te onthouden van stemming, het SDB om, ook een aantrekkelij-
stuitte volgens De Ronde op for- ke optie blijft.
I
I
